Przejdź do głównej zawartości

Niedzielnik nr 5

Obraz
Autor:

Mam dobry czas na czytanie. Może sprzyja temu słoneczna pogoda, a może po prostu książki na moich półkach są tak interesujące, że nie sposób im odmówić czasu i uwagi. Na pisanie mam czas nieco gorszy, w kolejce czeka na przedstawienie Wam kilka lektur;)

Podczas dzisiejszego spaceru cieszyłam się tym wybrykiem natury, który pozwala aby w połowie listopada było tak ciepło, jak jest. Uświadomiłam sobie, że zaledwie tydzień temu odwiedziłam Kraków - jakże dawno to było...

Kilka dni temu doszła do mnie Legitymacja Klubu Twardzielek wysłana przez Panią Mariolę Zaczyńską. Bardzo mi miło:)

Książka o Agacie Christie fascynująca... Ale o tym więcej za dni kilka:)

Moje myśli coraz częściej wędrują do Świąt Bożego Narodzenia. Czy Wy też już planujecie ustawianie choinki i pakowanie prezentów?
Etykiety:

Komentarze

MONIKA SJOHOLM pisze…
Uwielbiam Agathe Christie,w tym roku mam jakiś dziwną ''chorobę na twórczość pisarki'' przeczytałam 16 jej kryminałów- i nie mam dość- dziwny rok;) o Świętach jeszcze nie myślę...ale przyznam, o liście książek które chce od najbliższych...tak:D
Też tęsknie za Krakowem...ale nic sie nie zapowiada, że pojadę w najbliższym czasie:(
niedziela, listopada 14, 2010
Anonimowy pisze…
śliczna jesień u Ciebie :)))
i nastrój widzę też znakomity
o świetach myślę jednak droga do nich przez "mękę " jutro zaczynam remoncik , będzie pięknie !
a przy okazji zapytam czy dotarła do Ciebie karteczka która wysłałam do Ciebie z wakacji / na skrytke skierowałam /
pozdrawiam !
niedziela, listopada 14, 2010
KassWarz pisze…
coś w tym jest...mimo tej iście wiosenne pogody- ja dziś planowałam co komu MIkołaj przyniesie:)
niedziela, listopada 14, 2010
Monika Badowska pisze…
Lotta,
to skoro zapadłaś na Christie musisz sięgnąć po te książkę, którą czytam:)

Niebieska,
napisałam e-maila:) Trzymam kciuki za jak najszybsze i w miarę bezbolesne remontowanie:)

Kaś,
ja na razie nieśmiało się rozglądam po sklepach i planuję pieczenie pierniczków:)
niedziela, listopada 14, 2010
Nyx pisze…
Za kilka dni? Uwielbiam powieści Christie i intryguje mnie ta ksiązka. Chyba kupię mamie na święta, to jak się nią nacieszy, to ja się przypnę ;) Tak, wiem, jestem straszna! ;)
niedziela, listopada 14, 2010
Anonimowy pisze…
pierniczki :)
ja też , kupiłam wczoraj w Ikei nowe foremki , normalnie zapachniało świętami
a książek na prezenty na oku mam dziesiątki ....
niedziela, listopada 14, 2010
Edyta pisze…
Ja na razie jeszcze o świętach nie myślę. Delektuję się piękną pogodą, zanim spadnie śnieg ;)
niedziela, listopada 14, 2010
Agata – sierysuje.pl pisze…
Ooo, książka o Christie, czekam na recenzję:) Uwielbiam moją imienniczkę, mam wszystkie jej książki, w zeszłym roku zrobiłam sobie maraton i je przeczytałam po raz n-ty:) A za godzinę panna Marple na Ale Kino!:))) Pozdrawiam
niedziela, listopada 14, 2010
Monika Badowska pisze…
Nyx,
książka ma ponad 470 stron i duży format, trochę to musi trwać;)))Ech, też czasami tak robię;)

Niebieska,
a ostatnio szperalam w necie za foremkami w kształcie zwierzątek - ale różne ładne rzeczy istnieją:)

Edith,
podziwiam Twój hart ducha:)

LadyAga,
ja często wracam do książek Królowej Kryminałów, tak jakoś pomiędzy innymi lekturami. A filmów kilka widziałam, ale jakoś straciłam ochotę. Pozdrawiam:)
niedziela, listopada 14, 2010
PaulinaSamash pisze…
Ja kocham książki Agathy Christie ;). Na półce czekają na przeczytanie 2 pozycje królowej kryminałów.
niedziela, listopada 14, 2010
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Autor:
Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...
7 komentarzy
Czytaj dalej »

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Autor:
Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...
12 komentarzy
Czytaj dalej »

William P. Young. Chata.

Autor:
Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu  Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...
38 komentarzy
Czytaj dalej »