Joanna M. Chmielewska. Historia Srebrnego Talizmanu.

Wydane przez
Wydawnictwo AMEA

Pewnego dnia do Michała, Całkiem Zwyczajnego Chłopca, odezwał się jego pluszowy Miś. Miś, nazwany przez chłopca Kwintylianem, rzekł, iż Michał jest wybrany do spełnienie niezwykle ważnego zadania. I tak zaczęła się przygoda...

Joanna M. Chmielewska napisała bardzo ciepłą książkę. Bohater jej opowieści uczy się siebie, gromadzi dobre wspomnienia i przezwycięża własne słabości, by uratować świat. Dojrzewa, by nauczyć się, że jesteśmy bogaci przyjaźnią, że dobrze jest mieć wsparcie najbliższych w zmaganiach z niepowodzeniami, że robiąc cokolwiek powinniśmy myśleć o tym, jaki wpływ ma nasze działanie na innych.

Podróż Michała przypomina te z dawnych legend i bajek. Chłopiec przemierza kolejny etap wędrówki, uczy się nowych rzeczy niezbędnych do pokonania następnego, zdobywa wiedzę i wyrusza. Walczy z Potworem z Doliny Mgieł, który odbiera ludziom radość i pobudza złość. Michał jednocześnie doświadcza siły zła emanującego z Potwora i siły dobra, które za nim stoi. Potężnej dawki dobra, bo pochodzącej od wielu dobrych serc.

Książka, jak przypuszczam, skierowana jest do starszych dzieci lub młodszej młodzieży, ale ja – nienależąca do żadnej z tych grup – czułam prawdziwą przyjemność mogąc ją czytać. Spróbujcie:)

P.S. I jeszcze skrzywienie zawodowe: bardzo podobała mi się delikatna krytyka współczesnej edukacji ukryta w powieści.