Przejdź do głównej zawartości

Kazimierz Brakoniecki. Prowincja człowieka. Obraz Warmii i Mazur w literaturze olsztyńskiej.



Wydane przez
Wydawnictwo Borussia

W swojej opowieści autor przedstawia historię literatury regionalnej, oczywiście tej dotyczącej dawnych Prus.


Wg Erwina Kruka Mazury to święta ziemia plemienna, której początki zanurzone są w pogańskiej tradycji Prusów, a kresy w mitycznej Północy.

Warmia i Mazury pozostały najbiedniejszym regionem w Polsce o najwyższym wskaźniku bezrobocia, który charakteryzuje się mało aktywnym, rewindykacyjnie nastawionym plebejsko-drobnomieszczańskim elektoratem, który cierpni na chorobę zwaną utratą nadziei na lepszą przyszłość z oligarchiczną władzą; osamotnionym regionem, który zachwalany - nie tylko przez literatów peerlowskich - jako raj dla myśliwych i wedkarzy , serdecznie opiewany w błyskotliwych lirykach i piosenkach żeglarsko-wakacyjnychnie jest dobrą, bliską ojczyzną dla najbardziej zdeterminowanych, najambitniejszych młodych ludzi, którzy przyszłości szukają w Warszawie, Poznaniu czy Berlinie.

(...) wyobrażaliśmy sobie to miasto jako tradycyjną i zachowaną raczej w dobrym stanie uniwersytecka siedzibę Kanta, a ujrzeliśmy sowiecki Kaliningrad, zmasakrowane wojną i latami komunizmu miasto.

Zajmuje się też poczuciem tożsamości narodowościowej u mieszkających na Warmii i Mazurach:


Jestem...
Białorusinką. Noszę bardzo szlachetne
tatarskie
nazwisko (mój pra... dziad dzielnie walczył
razem z Sobieskim). Inny pra... dziad
był Niemcem.
Jedna z pra... babek biegle władała
jidisz.
Piszę po polsku. Czytanie
po białorusku
sprawia mi wielką przyjemność.
Jestem Polką!
Modlę się w cerkwi.
Tamara Bołdak - Janowska

 

Komentarze

Anonimowy pisze…
Uwielbiam czytać i śmiało mogę o sobie powiedzieć, że w tej mierze wychodzę poza średnią krajową. Kiedyś założyłam swoje miejsce w sieci, na którym chcialam polecać innym to, co sama przeczytałam. Nie starczyło mi zapału (ale może kiedyś tam wrócę). Ta strona będzie dla mnie inspirację
Ola
Monika Badowska pisze…
Olu,
bardzo mi miło. Pozdrawiam:)

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

30 dni z książkami (1)

( źródło zdjęcia ) Tak oto przetłumaczyłam na własny użytek wyzwanie znalezione na facebooku . Nie wiem, czy owe trzydzieści dni należy traktować literalnie, jako miesiąc (i skutkiem czego powinnam pisać w ramach tego wyzwania od wczoraj), czy mogę sobie pozwolić na pewną dowolność i zacząć od dziś. Myślę jednak, że trzymanie się czegokolwiek poza listą książek na każdy dzień jest w tym wypadku nieobowiązkowe. Dzień 1 - ulubiona książka Pytania nie są łatwe i odpowiedź na nie stanowi dla mnie spore wyzwanie. Już pierwsze zmusza do prześwietlenia wszystkich życiowych wyborów książkowych i wyłonienia spośród tego, co kiedykolwiek czytałam książkę ulubioną. Analizując moje spotkania z książkami uświadomiłam sobie, że nie mam ulubionej powieści, książki popularnonaukowej, poezji, relacji podróżniczej, czy bajki dla dzieci. Jest wiele takich, które lubię; czasami tworzą serię, czasami są odrębnymi powieściami, ale wiąże je postać autora, którego cenię. Są też i takie, które poprawiają m...

Marzec nie mógł się zacząć niczym innym (wygrywajka)

Marzec na moim blogu zaczyna się książką o kobiecie. Silnej, odważnie stawiającej czoła przeciwnościom, o niebanalnej urodzie, nie mniej niebanalnym poczuciu humoru oraz interesującym życiu zawodowym. Mowa o Mma Ramotswe, bohaterce książek Alexandra McCalla Smitha. Czytający mnie od dłuższego czasu wiedzą, że bardzo lubię tego Autora (dałam temu wyraz także w gościnnej wizycie u Padmy , której serdecznie dziękuję za zaproszenie). Tak się jednak składało, że nigdy nie miałam własnego cyklu książek o pani detektyw z Botswany. Wyobraźcie sobie zatem moją radość, gdy dostrzegłam, że w jednej z sieciowych księgarni można kupić kolejne części za bardzo przyzwoitą cenę. Od razu zamówiłam egzemplarz z myślą o Was, gdyż zamierzam osoby jeszcze nie przekonane do twórczości Alexsandra McCalla Smitha zachęcać do sięgnięcia po jego powieści. Na zachętę link do filmu zrealizowanego na podstawie książki i kilka cytatów: Bóg był tutaj wcześniej od misjonarzy. Nazywaliśmy Go wtedy inaczej i...