Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą literatura skandynawska

Margareta Stromstedt. Astrid Lingren. Opowieść o życiu i twórczości.

Przeczytałam uczciwie 77 stron. I więcej nie dam rady, bo nudne strasznie, pełne cytatów, szczególnie z "Dzieci z Bullerbyn". Uwielbiam tę książkę, ale gdybym chciała ją przeczytać nie musiałabym tego czynić za pośrednictwem Margatery Stromstedt. Kolejną zniechęcającą mnie rzeczą jest to, że do 77 strony na świat nie przyszła główna bohaterka książki. Przeczytałam nieco mniej niż 1/5 książki o Astrid, a Astrid jeszcze nie istnieje. Odstawiam książkę, szkoda mi czasu. Może kiedyś trafię na lepszą biografię tej niezwykłej kobiety.

Książki

Agneta Pleijel. Lord Nevermore. Opowieść o Stasiu (Stanisławie Witkacym) i Broniu (Bronisławie Malinowskim). Czytając tę opowieść nie widziałam pejzaży, ludzi, zdarzeń - czułam ich emocje, lęki, obawy, zwątpienia, fałszywą radość, pragnienia, zdziwienia. I ta emocjonalność zmęczyła mnie, było mi jej za dużo, zbyt wiele wrażeń chciało mi się wedrzeć w myśli. Zrobiłam to, co robię rzadko - nie doczytałam książki do końca. Dla mnie było jej "za dużo". Henning Mankell. Mężczyzna, który się uśmiechał. Kurt Wallender potrzebował wiele czasu na ochłonięcie po tym, jak zastrzelił na służbie człowieka. Gdy już szedł do przełożonego, by podpisać dokumenty poświadczającego jego rezygnacje ze służby, wydarzyło się coś co sprawiło, że zmienił zdanie. Nie odszedł z policji, przystąpił do walki, a jego celem było starcie uśmiechu z twarzy mężyzczny, który się uśmiechał. Marta Fox. Listy spod kapelusza. Jest to zbiór listów do przyjaciółki. Gdy tylko znalazłam tę książkę na półce przypomniał...

Pomieszanie z poplątaniem

Per Olov Enquist. Strącony anioł. Nie mogę tego czytać. Króciutkie to, ale i tak nie mogę. Jakieś sny, fabuła porwana, albo jakoś w ogóle jej nie ma... No, nie mogę. Stefanie Zweig. Księżniczka Sissi. Opowieść o Sissi, która zadoptowała Julię, psychoterapeutkę. Świat ludzi z punktu widzenia kota bywa czasem bezmyślny, bezsensownie chaotyczny, a czasami cudnie przyjazny. Jeremy Clarkson. Świat według Clarksona 2. Niepoprawne polityczne prześwietne felietony angielskiego dziennikarza. Umiejętność dostrzegania absurdów dnia codziennego w Europie powoduje, że teksty Clarksona czyta się z zachwytem podobnym temu, jaki odczuwa się oglądając występy kabaretu Mumio. Nicolas Bouvier. Drogi i manowce. Z autorem rozmawia Irene Lechtenstein-Fall. Przedobrze czyta się tę rozmowę. Bo tak naprawdę jest to rozmowa między dwojgiem zaprzyjaźnionych ludzi. Wspomnienia Bouviera dotyczące rodziny, kolejnych etapów edukacji, przyjaciół, pierwszych podróży układają się w ciekawy wizerunek życia człowieka, kt...

Literatura skandynawska

Podczas rozmowy z Panią Martą Fox zostałam natchniona;) Natchnęło mnie do zastanowienia się nad moją znajomością literatury skandynawskiej. I literatur innych obszarów, ujmując owo natchnienie dość szeroko. Zacznę jednak od rozważań na temat doświadczeń z literaturą skandynawską. Pierwszeństwo zdecydowanie przyznaję „Dzieciom z Bullerbyn”. Na tej książce nauczyłam się czytać, ją pierwszą przeczytałam samodzielnie. Tak mi się spodobała, że po skończeniu przeczytałam ja natychmiast drugi raz. Byłam rozżalona, że już się skończyła i być może miałam nadzieję, że czytając ja ponownie dostrzegę w niej to, czego nie dostrzegłam za pierwszym czytaniem. Nieco później odnalazłam dla siebie „Roniję, córkę zbójnika” i „Braci Lwie Serce” - przepiękną opowieść o chorobie, umieraniu i miłości. Gdzieś po drodze mignęły mi Muminki, ale nie działały na mnie tak przejmująco jak bohaterowie Astrid Lindgren. Choć bardzo lubiłam Włóczykija. Ważne oczywiście były też „Baśnie” Hansa Christiana Andersena. Pami...