Prowincjonalna nauczycielka

[ źródło ] [ źródło ] [ źródło ]

"Bohiń" jest w założeniu moją wyzwaniową książką. I przyznam, że to głównie zadecydowało o tym, że doczytałam ją do końca. Powieść wydana w 1987 opowiada o babce pisarza, o jej samoświadomości, wgłębianiu się w siebie, analizowaniu z dużym zacięciem wspomnień, snów, majaków dziennych oraz wydarzeń będących udziałem Heleny Konwickiej.  Czasy są niespokojne. W majątku należącym niegdyś do Konwickich zamieszkał z woli carskiej Rosjanin, a odwiedzający go isprawnik wciąż węszy szukając wrogów monarchy. Helena waha się przed zamążpójściem - wszak trzydzieste urodziny oznaczają starość. Konkurent do ręki panny jest i to bardzo zdecydowany; ponoć jego ojciec w testamencie zobowiązał go do zaślubin przed 40 rokiem życia pod groźbą utraty dóbr, a on woli mężczyzn. W tym trudnym momencie pojawia się Eliasz (ale imię piękne) Szyra, Żyd z Bojszowy, który mówi o swej wielkiem miłości do Dziedziczki Konwickiej i nawet ową miłośc z Helaną konsumuje. Brzmi to wszystko dość ciekawie, ale poda...

Wydane przez Wydawnictwo Czytelnik Z dziką satysfakcją chcę zauważyć, że ostatnio trafiają mi się naprawdę dobre lektury. Powiedziałabym, że nawet doskonałe. Zdecydowanie do tej ostatniej kategorii zaliczyć można zbiór, dotychczas nie publikowanych w formie książki, tekstów Tadeusza Konwickiego. Pierwszy z zamieszczonych utworów „Kapral Koziołek i ja” powstał w 1947 roku. Ostatni – „Mickiewiczowie młodsi” w 2005 roku opublikowano w GW w 2005 roku. Otrzymaliśmy zatem rzeczy, które powstały dzięki wrażliwości autora na przestrzeni 58 lat. Moje pierwsze spotkanie z twórczością Konwickiego to czas liceum. Podczas studiów poznałam inne, bo „produkcyjne” pisanie Autora, ale też i jego „Kalendarz i klepsydrę”. Podczas czytania „Wiatru i pyłu” – wobec różnorodności tekstowej i tematycznej – wspominałam minione chwile spędzone z pisaniem jakie sprezentował Konwicki wielbicielom. I mój zachwyt wciąż się potęgował. Tekst o sporcie, obserwacje czynione podczas pobytu w Ameryce, czy rozważania...

Tadeusz Konwicki znalazł się wśród laureatów pierwszej edycji Nagrody Literackiej Miasta Stołecznego Warszawy. Autora "Wniebowstąpienia" uhonorowano jako "twórcę warszawskiego". Wręczenie nagród odbyło się w piątek w Teatrze Wielkim. "Choć nie urodził się w Warszawie, jest ona scenerią wielu jego powieści. Pod jego piórem Warszawa jest jednocześnie realna i fantasmagoryczna, prowincjonalna i mistyczna" - mówił przewodniczący jury nagrody Andrzej Makowiecki. W kategorii "literatura piękna dla dorosłych" uhonorowano Julię Hartwig za tom "Poezje zebrane", a jako "pisarkę dla dzieci" - Joannę Kulmową za tom "Kulmowa - dzieciom". W kategorii "edycja o tematyce warszawskiej" nagrodzono książkę "Żoliborz. Przewodnik historyczny" Tomasza Pawłowskiego i Jarosława Zielińskiego. Nagroda Literacka Miasta Stołecznego Warszawy jest, w zamierzeniu inicjatorów, kontynuacją tradycji wyróżnienia o tej samej...