Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą literatura nowozleandzka

Graeme Simsion. Efekt Rosie.

Kiedy po raz pierwszy zetknęłam się z bohaterem książki Projekt Rosie , Donem Tillmanem, zafascynował mnie sposób w jaki Autor uczynił z mężczyzny z wyraźnym Zespołem Aspergera wdzięczną postać literacką. Owszem - pewne zachowania Dona bawiły, ale nie był to ten typ żartu, który zakrawałby na wyśmiewanie się, kpienie, czy wręcz nietolerancję. Jednocześnie - tworząc postać zagubionego w świecie emocji naukowca - udało się Greame'owi Simsionowi - pokazać jak w zwierciadle nasze, często mało społeczne zachowania, z których niejednokrotnie zapewne nie zdajemy sobie sprawy. Kolejne spotkanie z Donem, także oscylujące wokół Rosie, to już poważniejszy etap. Owszem, wyraźnie widać dążenie Autora do tego, by było zabawnie jak w pierwszej części historii, ale też zadanie przed jakim staje bohater powoduje, że bardziej profesorowi Tillmanowi współczułam niż radośnie kibicowałam.  Don Tillman zostanie ojcem. Dowiaduje się o tym i nagle paraliżuje go lęk. Świadom własnych ogranicze...

Sarah-Kate Lynch. Biesiada z aniołami.

Wydane przez Wydawnictwo Prószyński i S-ka Miałam nie czytać już książek Sarah-Kate Lynch. Stojąc jednak przy półce bibliotecznej stwierdziłam, że skoro na trzy czytane książki tej pani rozczarowała mnie potężnie jedna, to może warto sprawdzić czwartą? Tym, którzy chcieliby sięgnąć po "Biesiadę z aniołami" od razu powiem - nie czytajcie tekstu na okładce - jest wyraźnie zniechęcający. Connie Farrel jest krytykiem kulinarnym. Poznajemy ją, gdy samotnie wylatuje na drugi miesiąc miodowy. Samolot unosi ją w stronę Wenecji, a ona próbuje zrozumieć dlaczego jej mąż nie pojawił się na lotnisku i czemu ma spędzać romantycznie zaplanowany czas w samotności. Kobieta w trosce o własne samopoczucie i ego daje się uwieść miastu, smakowitemu jedzeniu serwowanemu w ukrytych pomiędzy wąskimi uliczkami restauracjach, gondolierowi o szalenie atrakcyjnym ciele.  Gdy już zaczynałam nabierać przekonania, że "Biesiada z aniołami" jest jeszcze gorsza niż "Nie samym chlebem",...

Sarah-Kate Lynch. Nie samym chlebem.

Wydane przez Wydawnictwo Prószyński i S-ka Nie wiem czy reakcja Młodej Pisarki na „Dom córek”, czy coś innego sprawiły, że kolejną czytaną przeze mnie książkę Sarah-Kate Lynch potraktowałam surowiej niż poprzednie. Dostrzegłam nadmierną cukierkowatość, zbyt silne próby wyprowadzenia historii w strony happy endu i parę jeszcze elementów powodujących, iż lektura „Nie samym chlebem” nie stanowiła czystej, niczym niezmąconej, przyjemności. Esme jest żoną i matką po traumatycznych przejściach, o istocie których dowiadujemy się w trakcie lektury (tak mniej więcej w połowie). Mieszka z mężem i synkiem w dziwnym domu przypominającym gołębnik. Dom dzieli z nimi teść Esme, zgryźliwy Henry i babcia Mac. Przeszłość Esme wydaje jej się lepsza od teraźniejszości, a szczególną nostalgią obdarza podróż do Francji i swój romans z piekarzem Louisem, który nauczył ją piec chleb, podarował zakwas i sprawił, że życie dziewczyny nabrało kolorów. Przynajmniej do pewnego odkrycia. Esme cierpi sama ze sobą, w...

Sarah-Kate Lynch. Dom córek.

Wydane przez Wydawnictwo Prószyński - S-ka Opowieść Sarah-Kare Lynch o podupadającej winnicy i trzech siostrach jest idealna do tego, by na jej podstawie zrealizować film. Piękne widoki, konflikty przeradzające się w prawdziwie siostrzane uczucia, wspólna praca, troska o dobra rodziny - aż chciałąbym obejrzeć coś takiego. Gdy Olivier umiera z wychłodzenia podczas kolejnego ciągu pijackiego jego córka Clementine zostaje sama. Od wielu lat zajmuje się winnicą, jej poświęciła życie i tylko winorośl wypełnia jej myśli (oprócz tych chwil kiedy myśli o uroczym, aczkolwiek zamężnym sąsiedzie i o tym, ze jest grubą nieudacznicą). Gdy po śmierci Oliviera w domu Clementine zjawia się prawnik i Mathilde, młodsza córka Oliviera. Zaskoczonym i sciekłym kobietom prawnik oznajmia, że gdzieś w świecie jest jeszcze i trzecia córka mająca prawo do dziedziczenia winnicy i domu. Pojawienie się Sophie nie łagodzi konfliktu, a wręcz go podsyca. Jednak przyjemność przebywania w czymiś towarzystwie, potrzeba ...

Sarah-Kate Lynch. Błogosławieni, którzy robią ser.

Przyznaję – zafrapował mnie tytuł książki. Okładka też wyglądała interesująco. Skusiłam się i nie żałuję. Powieść ma trzy wątki, które zbiegają się na farmie w Irlandii. Poznajemy Kita Stephensa, który po śmierci żony i dziecka wpada w ciąg alkoholowy i traci pracę. Poznajemy Abbey Corrigan, która wraz z mężem mieszka na Wyspach Sulivana i która odkrywa, że mąż wiedząc o jej niepłodności sypia z mieszkankami wyspy, ochoczo płodząc dzieci z nimi. Poznajemy Jospeha Corrigana i Josepha Feehana, siedemdziesięciokilkulatków, którzy produkują ser. Do dojenia zatrudniają ciężarne wegetarianki, które podczas pracy śpiewają piosenki z „Dźwięków muzyki”. Zarówno Kit jak i Abbey trafiają na farmę Corriego i Fee, co więcej trafiają tam jednego dnia, a starsi panowie są przekonani, że tę dwójkę połączyło przeznaczenie i że będą oni świetnymi serowarami. Powieść jest optymistyczna i mądra. Czyta się ją łatwo, przyjemnie i z uśmiechem na twarzy. Doskonała na niedzielę:)