Prowincjonalna nauczycielka

Wydane przez Polski Instytut Wydawniczy Cóż za ciekawy człowiek! Jakież fascynujące życie prowadził! I jak pięknie opowiadał o zwierzętach! Te trzy wykrzykniki powinny Wam powiedzieć już wystarczająco dużo, by zacząć się rozglądać za książką. Poopowiadam jednak jeszcze trochę, by wzmóc Waszą ciekawość. Pierwszy rozdział traktuje o ciemnej stronie związków ludzko-zwierzęcych. Autor opisuje różne, mało przyjemne niespodzianki, na jakie gotowi musimy być decydując się na zaproszenie do naszych domów ptaków, ryb, psów, by jednak owe przestrogi skonkludować, że towarzystwo zwierząt nie jest li i jedynie przyczynkiem do doświadczeń naukowych, a czymś o wiele bardziej istotnym. Mieszkańcy akwarium, małe kawki, gęsi, orły, psy, chomiki są bohaterami historii opowiadanych przez Noblistę. Dociekliwe obserwacje pozwalały Lorenzowi na wiele, daleko idących, wniosków dotyczących sposobu funkcjonowania zwierząt w śordowisku naturalnym oraz środowisku na poły naturalnym, bo z obecnym w nim człowie...

Dzień 9 - Książka wielokrotnie przez Ciebie czytana Oglądam półki z książkami chociaż wiem, które z nich są najbardziej zaczytane. Ich kiepski, wizualnie, stan nie jest jedynie efektem tego, że sklejono je byle jak, że już po jednokrotnym wzięciu do ręki połowa stron odczepiła się od grzbietu. Czytam te książki, gdy mam niemoc czytelniczą, czytam, gdy powinnam robić coś innego i wykradam czas na kilka słów lektury (a nie mogę zacząć czegoś innego, by nie dać się wciągnąć fabule), czytam po prostu zatrzymując się na chwilę przy półce i obowiązkowo czytam podczas odkurzania zbiorów. Wybieram jedną, choć takich książek jest kilka, wybieram:

Wydane przez Wydawnictwo Fabryka Słów Doczekałam się. Przeczytałam. I pożałowałam, że nie zaczęłam od nowa, że nie sięgnęłam po poprzednie tomy i nie urządziłam sobie powtórki z Lokiego. Jednak podczas lektury znalazłam cytat, który doskonale pasuje do tego, by przepędzać nim takie chęci. Przytoczę go na koniec. Apokalipsa w pełnym rozkwicie. Loki wśród elfów udaje Oberona, Gabriel smutno konstatuje, że jedynym pozytywnym przesłaniem jakie dane mu było wygłosić były słowa skierowane do Marii podczas Zwiastowania, Bachus próbuje spiskować ze św. Mikołajem, a cały świat szaleje pogrążony w chaosie. To oczywiście tylko niektóre z wydarzeń opisanych w książce. Jakub Ćwiek robi w najnowszej książce wyjątkowo dużo odniesień do popkultury. Znajdowanie ich sprawiało mi dużo przyjemności i wprawiało w zdumienie, gdy sobie uświadamiałam to, w jak zgrabny sposób można połączyć np. tablet z Lucyferem, a Sygin z odrzutowcem. Wędrówka przez świat w chwili zniszczenia wymaga czujności nie tylko od...

Droga życia (The way) to doskonały film na wyciszenie świąteczne. Opowieść o mężczyźnie, który idąc Drogą Św. Jakuba uporządkował własne życie, relacje z synem, jest zaskakująco świeża i pozbawiona moralizatorstwa. Tom, amerykański okulista, realizuje plan na życie - szkoła, studia, praca, golf z kolegami. Jego syn nie godzi się na tkwienie w schemacie, co powoduje niesnaski między mężczyznami. Daniel wyjeżdża do Europy, a jego ojciec dostaje wiadomość o tragicznej śmierci syna. Tom odstawia swoją zwyczajną codzienność na bok i wyrusza śladami syna, by odkryć... Myślę, że każdy kto obejrzy ten film powinien podjąć próbę odpowiedzenia sobie na pytanie, z jakich motywacji Tom wyruszył na szlak. I co osiągnął po dotarciu do celu. P.S. Pisałam już kiedyś o Szlaku św. Jakuba - podczas przedstawiania książki " Na szlaku do Composteli ".

Dzień 8 - Mało znana książka, która nie jest bestsellerem, a powinna nim być Sugerowanie, która książka powinna być bestsellerem znamionuje autokratyczne zapędy. Wszak ilu ludzi, tyle gustów i sądzenie, że ja wiem lepiej, co powinno podobać się innym może być nadużyciem. Ale jeśli spojrzeć na to pytanie jako na propozycję sugestii sprawa wygląda całkiem, inaczej, prawda? Na podobne pytanie już odpowiadałam, w cyklu Gość poniedziałkowy , u Padmy. Dziś jednak pozwolę sobie zmienić zdanie i zarekomendować inną książkę i innego autora. Zastanawiam się czasami, czytając jego książki, jak to jest żyć w kraju, o którym się pisze w tak specyficzny sposób. Czy Autor się nie boi? Czy jego teksty są na poziomie takim, że władza przyjmuje je jako te mieszczące się w granicy działań opozycyjnych, które tejże władzy nic złego zrobić nie mogą? Cenię sobie sposób w jaki ów pisarz pokazuje świat – ostro, bezkompromisowo punktuje rzeczy, które nie zawsze chce się ludziom dostrzec; bo niedostrzeganie ...

Dzień 7 - Książka, przez którą trudno przebrnąć Inne książki tego Autora czytam. Cenię klimat, fantazję, dostrzegam, choć pewnie w ograniczonym w stosunku do badaczy literatury, symbolikę, odniesienia, pojmuję przesłanie, tak ta jego książka, czytana jako lektura sprawiła, że zaczynałam wątpić we własne do literatury upodobanie. Na początku było dobrze, a im dalej w słowa, frazy i historię, tym bardziej okazywało się, że słowa odrębnie rozumiem, ale frazy, zdania już jakoś do mnie nie przemawiają, że historia, którą Autor opowiada straciła dla mnie sens i nijak nie potrafię się w niej odnaleźć. Przedzieranie się wraz z bohaterem przez kolejne dni było potwornie męczące i zmuszałam się, by dotrwać z nim do końca powieści. Książka, przez którą trudno przebrnąć to dla mnie:

Chrystus zmartwychwstan jest,                  Nam na przykład dan jest,                         Iż mamy z martwych powstać,                       Z Panem Bogiem królować. Alleluja! Dobrych Świąt Wielkiej Nocy!