Przejdź do głównej zawartości

Anna Onichimowska, Joanna Siedlaczek. O jeżu, który znalazł przyjaciela.


Wydane przez
Wydawnictwo Arkady

Anna Onichimowska pisząc opowieść "O jeżu, który znalazł przyjaciela" poruszyła wiele istotnych tematów. 

Świat wyczarowany przez Marcina i Natalię, świat, dzięki któremu młodsza siostra miała oswoić się z zapadającą nocną ciemnością, zabiera nas do lasu. O zmierzchu spośród krzaczków wychodzi jeż, dla którego noc jest czasem aktywności. Gdy spotyka dzięcioła, ptaka żyjącego w blasku słońca, zaczyna z nim rozmawiać i następuje rzecz przedziwna.

Historia przedstawiona w książce dotyczy nie tylko przyjaźni. Jej, w moim odczuciu, bardziej znaczącym przekazem, jest ten, dzięki któremu młody czytelnik poznaje zwyczaje zwierząt. Świadomość, że niektóre zwierzęta są aktywne nocą, a ciemność nie wiąże się z niczym groźnym, działać może - podobnie jak na bohaterkę książki - terapeutycznie.

Ważnym, choć zaledwie lekko zarysowanym, tematem jest także i ten, w którym Autorka porusza kwestię traktowania lasu niczym wysypiska śmieci. 

Niewielka książka kryje w sobie bogatą, mądrą opowieść, której walory podkreślają przepiękne ilustracje Joanny Siedlaczek.

Mam wrażenie, że seria "W lesie Marcina" sprawi mi jeszcze wiele radości.

Komentarze

Mała czcionka pisze…
"O jeżu" jest moją ulubioną książką z tej serii. Szkoda, że właściwie każda kolejna była coraz gorsza. Ilustracje Sedlaczek miały na początku dużo głębi, struktur tła, różnorodnych kresek. W ostatnich już tego nie było. Pozdrawiam.
Klaudia pisze…
Jakie to urocze! Jaka piękna okładka! Czuję się zachęcona!
Marigolden pisze…
Nauczycielko, komentarze pod notką o Eugenidesie nie działają, więc zapytam tutaj: a co to za niebieski Balzac, co go masz na półkach? Czy to jakieś nowe wydanie? Myślałam, że Komedię Ludzką jako całość wydał tylko Czytelnik, z kilkadziesiąt lat temu. :)
Monika Badowska pisze…
Zo_79,
znam jeszcze tylko jedną, więc truno mi się wypowiedzieć.

Klaudio,
i dobrze:-)

Marigolden,
to wydanie Warszawskiego Domu Wydawniczego z 1992 roku.
monotema pisze…
Onichimowską poznałam niedawno za sprawą ducha Maćka. Coś jeszcze pewnie poczytam, będzie to zapewne "Maciek i łowcy duchów" i "Najwyższa góra świata"
Motylek pisze…
A ja nie o książce. Zaniepokoiło mnie bardzo długie milczenie Prowincjonalnej Nauczycielki. Mam nadzieję, że nie dzieje się nic złego.

Motylek
Monika Badowska pisze…
Motylku,
dziękuję za Twoją uważność. Zbieram się do powrotu...
Motylek pisze…
Czekam niecierpliwie...
I pozdrawiam serdecznie,
Motylek

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

30 dni z książkami (1)

( źródło zdjęcia ) Tak oto przetłumaczyłam na własny użytek wyzwanie znalezione na facebooku . Nie wiem, czy owe trzydzieści dni należy traktować literalnie, jako miesiąc (i skutkiem czego powinnam pisać w ramach tego wyzwania od wczoraj), czy mogę sobie pozwolić na pewną dowolność i zacząć od dziś. Myślę jednak, że trzymanie się czegokolwiek poza listą książek na każdy dzień jest w tym wypadku nieobowiązkowe. Dzień 1 - ulubiona książka Pytania nie są łatwe i odpowiedź na nie stanowi dla mnie spore wyzwanie. Już pierwsze zmusza do prześwietlenia wszystkich życiowych wyborów książkowych i wyłonienia spośród tego, co kiedykolwiek czytałam książkę ulubioną. Analizując moje spotkania z książkami uświadomiłam sobie, że nie mam ulubionej powieści, książki popularnonaukowej, poezji, relacji podróżniczej, czy bajki dla dzieci. Jest wiele takich, które lubię; czasami tworzą serię, czasami są odrębnymi powieściami, ale wiąże je postać autora, którego cenię. Są też i takie, które poprawiają m...

William P. Young. Chata.

Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu  Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...