18 sierpnia 2012

Mika Waltari. Egipcjanin Sinuhe.


Wydane przez
Wydawnictwo Książnica

Dawno, dawno temu czytałam "Egipcjanina". Kiedy jednak wróciłam do niego (bo do niego się wraca, a nie się po niego sięga) okazało się, że nic nie pamiętam, a wędrówka z egipskim lekarzem jest pasjonujaca. Od razu przyznam, że 3/4 książki wysłuchałam i to moje pierwsze w pełni udane spotkanie z audiobookiem. Nie bez znaczenia jest zapewne osoba, która czytała, czyli Pan Ksawery Jasieński.

Sinuhe, niczym Mojżesz, przypłynął z nurtem Nilu w łódeczce uplecionej z sitowia. Senmut, lekarz biedoty, i Kipa, jego żona, przygarnęli chłopca i usynowili. Kobieta wybrała imię, które nosił baśniowy bohater i tym samym, wedle opowieści, zdeterminowała życie Sinuhego, by toczyło sie podobnie jak życie jego legendarnego poprzednika. A było to życie barwne, bo Sinuhe będąc lekarzem odwiedził wiele obcych ziem, rozmawiał z wieloma możnymi, z władcami odwiedzanych krain i był również lekarzem faraona. Obserwował narodziny monoteizmu nad Nilem, śmierć Minotaura, życie w Babilonie i Jerozolimie. Wędrował szpiegując dla dowódcy wojsk faraona, wędrował, by rozwijać swoją wiedzę i umiejętności, wędrował - wreszcie - za porywem serca, dla tych, które kochał.

"Egipcjanin Sinuhe" to powieść, która - jeśli jej na to pozwolić - zawładnie myślami i sercem czytającego. Mika Waltari poprzez swojego bohatera pokazał duży wyimek historii, nakreślił bogactwo doznań, wierzeń, idei, które poruszały ówcześnie żyjących. 

Sinuhe, który widział wiele, który doświadczył życia od ubogiego dziecka, przez wyklętego, wyśmiewanego, po cenionego i szanowanego lekarza, w podeszłym wieku zrozumiał, co tak naprawdę liczy się w życiu.
Prawda jest jak patroszący nóż, prawda jest jak nieuleczalna rana w ciele człowieka, prawda jest jak ług żrący serce. Dlatego w dniach młodości i siły mężczyzna ucieka do domów rozpusty i mami oczy pracą i różnoraką działalnością, podróżami, władzą i budowaniem. Ale potem przychodzi dzień, gdy prawda przeszywa go jak oszczep i od tej pory nie ma już żadnej radości ze swoich myśli albo z pracy rąk swoich, tylko jest sam. [s.10]

Ta książka zachwyciła mnie tak bardzo, że aż brak mi słów, by dobrze, a nie rozwlekle, ją Wam zarekomendować. "Egipcjanin Sinuhe" to literackie arcydzieło, to opowieść o człowieku i jego kondycji, opowieść o sile i władzy, o mitach i zabobonach, o wierze i nadziei. Mika Waltari pisząc "Egipcjanina Sinuhe" zapewnił sobie w niebie miejsce wśród Wielkich Pisarzy.

16 komentarzy:

Joanna Gołaszewska pisze...

To jest jedna z tych klasycznych pozycji, o których wiem, że na pewno przeczytam. Ale skoro w ostatnim półroczu sięgnęłam po kilku klasyków, których wciąż odkładałam, to i na Egipcjanina nadejdzie czas niedługo. Dziękuję za przypomnienie!

Prowincjonalna nauczycielka pisze...

Polecam z całego serca:-)

natanna pisze...

Czytałam również i też oczywiści nic nie pamiętam, gdyż było to baaardzo dawno temu.
Może i ja wrócę kiedyś do niego i do Miki Waltari.
Jak zobaczyłam na lubię czytać, to Mika Waltari napisała bardzo dużo książek a ja czytałam tylko "Egipcjanina..." i " Karin córka Monsa", która o ile sobie przypominam bardzo mi się podobała.

Prowincjonalna nauczycielka pisze...

Ja czytałam dawniej jeszcze "Wrogowie rodzaju ludzkiego" - też muszę to sobie przypomnieć, bo zrobiło na mnie kolosalne wrażenie. Lubię też inne, współczesne, książki Waltari'ego (zerknij pod etykietę z jego nazwiskiem).

Agata Przygoda pisze...

Waltariego czytałam tylko którąś część o komisarzu Palmu. Chętnie zabrałabym się za "Egipcjanina" ale czasu ciągle brak :)

Wieczór z książką - Foxinaa pisze...

Ojoj czytałam tak dawno, że pamiętam tylko zarys, żadnych szczegółów, ale miłe mam wspomnienia:) Mo Ty i audiobook???!?? coś mi się tutaj nie zgadza:)

Prowincjonalna nauczycielka pisze...

Agato,
ale warto:-)

Prowincjonalna nauczycielka pisze...

Spędziłam tydzień na plaży. To, co było do czytania przeczytałam w błyskawicznie dni:-) Reszta dni upływała mi na słuchaniu:-)Ale wiesz - Ksawery Jasieński zachęca do audiobooków. Mam postulat, żeby tylko on nagrywał:-)

Wieczór z książką - Foxinaa pisze...

jeszcze nigdy nie słuchałam audiobooka:)) Swoją drogą plażowanie, kiedy lektura się już skończyła musiało być męczące?:)

Domi pisze...

Zadali mi tę książkę jako lekturę na jeden z przedmiotów na kulturoznawstwie, jednak zabrakło mi czasu na jej przeczytanie. Ostatnio widziałam ją w bibliotece, Twoja recenzja przekonała mnie do tego, że warto się na nią skusić ;)

natanna pisze...

Niesamowite.To już moja starość chyba daje się we znaki.

Prowincjonalna nauczycielka pisze...

Dlatego miałam ze sobą audiobook:-)

Prowincjonalna nauczycielka pisze...

Domi, chociaż spróbuj:-)

Prowincjonalna nauczycielka pisze...

?

Agnes pisze...

Sinuhe mnie urzekł swego czasu i urzeka wciąż. Mam na półce na wypadek, gdybym chciała sięgnąć.
A dzięki niemu sięgnęłam po inne książki tego autora i wyczytałam wszystko, co było w bibliotece - po czym doszłam do wniosku, że Waltari to znakomity pisarz.

Prowincjonalna nauczycielka pisze...

Ja też jestem o tym przekonana:-)