3 dla dzieciaków (11)

Agnieszka Tyszka. Mejle na miotle.

Amanda ma poprawkę z historii, której żywiołowo nie znosi. Jej ojciec, tyran domowy, na wieść o tym, decyduje, ze dziewczyna spędzi lipiec u jego siostry, ciotki Sydonii, ucząc się pilnie do egzaminu. Nastolatka wie, że wszelka dyskusja jest zbędna i choć z urazą, to daje się zawieźć do ciotki przewidując nudę i raz jeszcze nudę. I nawet propozycja najlepszej przyjaciółki dotycząca pomocy w stworzeniu eseju o czarownicach, który ma stanowić formę poprawy negatywnej oceny, nie jest przez nią entuzjastycznie witana. Czarownice?

Agnieszka Tyszka zabiera swoją bohaterkę (i nas) w podróż przez czas, a może nawet bardziej - w podróż przez ludzkie lęki, obawy, krytykę odmienności, zacofanie i piętnowanie tego, co dla nas niezrozumiałe.

Bardzo pouczająca lektura.

Joanna Krzyżanek. Cecylka Knedelek przedstawia: 

pierwsza pomoc nie tylko dla przedszkolaków.

O ile dobrze pamiętam, to moje pierwsze spotkanie z Cecylką Knedelek i uroczą gąską Walerką. Tym razem rezolutna Cecylka, na kanwie opowieści o różnych przygodach upierzonej przyjaciółki, podpowiada jak radzić sobie w sytuacjach zagrażających zdrowiu i życiu. Jakich? Wbrew pozorom takich sytuacji jest mnóstwo i zdarzać się mogą codziennie.

Zaczyna się od podstaw: apteczka, numery alarmowe i uważność z jaką obserwować powinniśmy swoje otoczenie, by nie przeoczyć kogoś kto potrzebuje naszej pomocy. Dalej są opowieści o krojeniu  i ranach, opalaniu i oparzeniach, nie tylko słonecznych, o rzeźbach ze śniegu i odmrożeniach, o kąpielach i zachłyśnięciach, szałasach i ukąszeniach owadów, o żabach lub książętach (jak kto woli) oraz katarach, przeziębieniach i bólach gardła, o tortach i innych pysznościach, po których czasami boli brzuch. Przykład gąski, która chce nauczyć się latać służy wyjaśnianiu tego, jak radzić sobie z otarciami, stłuczeniami i złamaniami, gąski marzącej by być biedronką opowiada o wysypkach, a nowa fryzura Walerki staje się okazją do przedstawienia sposobów na pozbycie się wszy. Jest rozdział w omdleniach, wyjaśniający czym jest bezpieczna pozycja i jak ułożyć w niej człowieka oraz przepis na lekarstwa brane nie z apteki, a z serc i miłości.

Jestem bardzo na tak.

Cecylia Malik. Drzewołazki.

Na pewnym miejskim podwórku rosło drzewo. Jedno jedyne, za to duże i gościnne. Chroniło przed słońcem, deszczem, pozwalało się bawić tuż obok siebie. Antosia i Anielka, przyjaźniące się od przedszkola drugoklasistki, spędzały wokół drzewa mnóstwo czasu. Ale to dopiero do Ludki, dziewczynki, która nieoczekiwanie pojawiła się na drzewie i - co ciekawsze - spędzała na nim noce, dowiedziały się, że ich jedyne drzewo to jesion.

Ludka opowiadała dziewczynkom o jesionie i o chodzeniu po drzewach. One trzy, w towarzystwie kolegów ze szkoły i podwórka, eksplorowały coraz to nowe obszary miasta i drzewa, a tajemnicza zielonooka mieszkanka jesionu, dzieliła się swoją wiedzą, zachęcała do zaprzyjaźniania się z drzewami i otaczania ich opieką.

Pomysł na książkę jest bardzo udany. Bohaterka pojawiająca się znikąd i właściwie nie wiadomo kim będąca, burzy ustalony porządek panujący na podwórku, wyrywa dzieci z marazmu i pokazuje im, że wakacje, nawet te spędzane w mieści nie są nudne. Warunek jest jeden - musimy spojrzeć na nie z innej perspektywy. Perspektywy drzew.

Nieco tajemnicy, potężna dawka wiedzy o drzewach, świetna zabawa i praktyczne porady co mieć na sobie, by bezpiecznie się wspinać do konarach drzew, to nie jedyne atuty tej książki. Innych poszukajcie sami, a potem spójrzcie na świat z innej perspektywy. Tak - perspektywy drzew. Zachęcam.