5.7.19

Dla dzieciaków (28)

Tomasz Samojlik. Żubr Pompik.


Kiedy w marcu ubiegłego roku przedstawiałam Wam żubra Pompika i jego pobratymców nie spodziewałam się, że ponownie zagoszczą na blogu. Ale - skoro są wakacje, to możne warto powędrować razem z sympatycznymi żubrami na zwiedzania Polski?

Czy bycie innym jest złe? Gdy żubry, a właściwie obrażona na trudną drogę Polinka, na widok nieznajomego zwierzęcia woła, że jeszcze takiego nie widziała, a jej brat dodaje, iż musi to być obcy gatunek, sprawiają przykrość nieznajomemu zwierzątku, które się przed nimi chowa. Zawstydzone żubrzątka szukają życzliwego stworzenia i gdy go już odnajdują dowiadują się, ze to muflon. Tak - to wyprawa w Karkonosze.

Koszatka, orzesznica i popielica, zamieszkujące Park Narodowy Gór Stołowych, to - jak je nazwał Pompik - drobiazgi, ale w chwili zagrożenia zagubieniem wśród wielkich głazów umieją pomóc nawet dużemu żubrowi. O Górach Stołowych i ich cudach dzieci dowiedzą się z kolejnej ksiązeczki autorstwa Tomasza Samojlika.

Dziarskie puszczyki, podobnie jak dziarska Polinka, wyruszają wraz z żubrami na wyprawę po Wielkopolskim Parku Narodowym. Wędrują, polują bardzo zaciekle i z zapamiętaniem, a nad tym wszystkim czuwa - niemalże niewidoczny - dorosły puszczyk, który owszem, pochwala samodzielność dzieci, ale uważa, że samodzielność kontrolowana jest najlepszym rozwiązaniem. Podobnie chyba uważa mama Pompika i Polinki. Skąd wiadomo? Przekonajcie się:)

Boguś Janiszewski, Max Skorwider. Kosmos. To, o czym dorośli ci nie mówią.


Książki przedstawiające zagadnienia kosmosu, ekonomii, budowy mózgu z adnotacją, iż nie mówią o tym dorośli, bo sami nie wiedzą, obudziły we mnie zachwyt i nadzieję, że młodsze pokolenie, to do którego książkę adresowano, również się zauroczy. I - przyznaję - moja wiedza o kosmosie jest, a właściwie była, mocno niepełna.

Droga mleczna (czy to mleko bez laktozy?), kosmiczne zasady, eksperymenty tłumaczące czym jest atom, obalające mity myślowe, prywatne życia gwiazd oraz ich narodziny, wybuchy, planety, kosmiczne przestrzenie czasowe to główniejsze z tematów poruszanych w tej książce. Czytelników oprowadza Gaja i jej współpracownicy: Lucjan, Ama i Teo, którzy wyjaśniają, zadają pytania (mnóstwo pytań) i dodając ironii do wszystkich odpowiedzi sprawiają, ze pewne z pozoru skomplikowane rzeczy stają się bardziej zrozumiałe.

Polecam całą serię.

Brak komentarzy:

Copyright © 2016 Prowincjonalna nauczycielka , Blogger