Przejdź do głównej zawartości

Harry Kemelman. W piątek rabin zaspał. W sobotę rabin pościł.

Wydane przez
Wydawnictwo Babobab

Rewelacyjne książki! Napisane na latach sześćdziesiątych tchną innym niż współczesny klimat, a to, że akcja powieści dzieje się w społeczności żydowskiej w niewielkim miasteczku w Stanach Zjednoczonych nadaje jej dodatkowego, wyjątkowo udanego literacko, smaczku.

Gmina żydowska w Bernard's Crossing zatrudnia młodego, niepozornego rabina. Ich rabi jest uczonym, a oni mają coraz większe wątpliwości, czy powinien ich reprezentować ktoś, kto dla książek zapomina o całym świecie, kogo marynarka zbiera kurz z niezliczonych regałów z książkami i kto uważa, że ich - Żydów - rolą jest pokazanie innym społecznościom religijnym, że się od nich różnią niż robić wszystko, by się do nich upodobnić.

Wątki kryminalne wprowadzone do obydwu książek pozwalają w pełniejszy sposób pokazać relacje między rabinem i jego żoną, między uczonym i zarządem gminy żydowskiej, a wreszcie - skoro to kryminały - między miejscowym szefem policji i rabinem.

Żałuję bardzo, że z dwunastu książek o rabinie Davidzie Smallu, w Polsce wydano tylko dwie. Mam nadzieję, że znajdzie się wydawnictwo, które pokusi się o zaprezentowanie pozostałych.

* Pierwszą część przeczytałam w autobusie i dlatego nie ma tu jej zdjęcia;-)

Komentarze

Paula pisze…
Zainteresowałaś mnie tymi książkami bardzo, choć przyznaję, że trochę mnie denerwuje fakt, że w Polsce wydano tylko dwie z tych 12 o których pisałaś. Nie lubię się czuć jakby mnie czegoś pozbawiano, a tutaj pewnie tak jest:/
Matt pisze…
Ciekawa pozycja książkowa :)

Przy okazji zapraszam do siebie na http://aleksiazka.blogspot.com

Pozdrawiam!
dofi pisze…
Wątki kryminalne w niekonwencjonalnym środowisku... Niezły pomysł :) I jeszcze ciekawe okoliczności przyrody :)
Monika Badowska pisze…
Paulo,
ale może ktoś wyda resztę? :-)
Monika Badowska pisze…
Matt,
proszę nie spamować:-)
Caitri pisze…
Dzięki za zwrócenie uwagi na te książki :) Lubię kryminały, w tym roku czytam ich wyjątkowo dużo, a te jeszcze zapowiadają się niezwykle ciekawie ze względu na środowisko, w którym dzieje się akcja. Już zarezerwowałam w bibliotece.

Pozdrawiam!

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?