Katarzyna Michalak. Rok w Poziomce.

Wydane przez

Wydawnictwo Literackie

Po książkę Katarzyny Michalak sięgnęłam z powodu okładki i przykuwającej uwagę czerwieni na niej. Owszem, czytałam poprzednie książki Autorki i polubiłam bohaterkę, a szczególnie jej przygody w ogrodzie zoologicznym, ale nie bardzo wiedziałam czego spodziewać się po tej powieści, tak smakowicie zatytułowanej.

Ewa stojąc na życiowym rozdrożu marzyła o jednym - o małym, białym domku gdzieś pod lasem. I tu mam pytanie do Szanownych Czytelniczek bloga: która z Was podziela marzenia Ewy? Ja, choćby zabrzmiało to ckliwie i kiczowato - też chciałabym mieszkać w domu pod lasem. Przyjaciel Ewy, w którym ona od lat wielu podkochiwała się skrycie, pomógł jej - zaoferował pożyczenie pieniędzy i pracę będącą wyzwaniem. Dziewczyna ma w trzy miesiące znaleźć, wydać i wypromować bestseller. Nic, tylko popukać się w głowę, by wyrazić powątpiewanie co do stanu umysłu Andrzeja, prawda? Choć może taka motywacja (dom pod lasem, przypominam) jest w stanie uskrzydlić?

Nie będę zdradzać fabuły. Powiem tylko, że to ciepła, chwilami wręcz nieprawdopodobna, opowieść. Katarzyna Michalak wystąpiła w swojej książce niczym dobra wróżka - pojawia się znienacka, sygnalizuje ważne kwestie i znika z uroczym uśmiechem. Oprócz tego co miłe i serdeczne Autorka przywołuje problematykę przemocy domowej, dawców szpiku, czy wreszcie samotnych matek.

Książki Katarzyny Michalak lubi się tak, jak lubi się kolor różowy mając lat kilka. Po lekturze każdej kolejnej myślę, że nie sięgnę po następną, a później czytam i daję się ponieść bajkowemu klimatowi.