Przejdź do głównej zawartości

Monika Szwaja w Empiku











Miałam dziś przyjemność uczestniczyć w spotkaniu autorskim Pani Moniki. Pisarka promowała nową książkę "Dziewice, do boju" będącą kontynuacją "Klubu mało używanych dziewic".
W rozmowie z panią prowadzącą spotkanie autorka opowiedziała o swoim warsztacie pisarskim - "Umiem pisać i robię to sprawnie. Jestem zawodową pisarką. (...) Trzy miesiące myślę, trzy miesiące piszę. (...) Nie są to książki, w których odsłaniam swoje, jakże przebogate wnętrze, by czytelnicy czerpali z niego garściami".

Bardzo podobało mi się to, co mówiła Pani Monika Szwaja. Wciąż pisarstwo obdarzone jest w Polsce nimbem niezwykłości, a przecież to zawód. Taki jak inny - ze swoją specyfiką, narzędziami, procesem prowadzącym do sukcesu. Pytana o plany literackie Pani Monika zdradziła, że rozważa rozbudowanie opowiadania napisanego do tomu traktującego o miłości transgranicznej, które dotychczas w tymże tomie nie zostało wydane. O miłości i przyjaźni autorka powiedziała tak: "Miłość albo się trafi albo nie. Natomiast przyjaciół załatwiamy sobie sami".

Zatem - do boju! Zdobywajmy przyjaciół:)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?