Terry Pratchett. Świat finansjery.

Wydane przez

Wydawnictwo Prószyński i S-ka

Długość spódnic jest miarą kryzysu państwa - przyznacie jak na zdanie, na które pada wzrok czytelnika po tym jak otworzy książkę, jest to zdanie doskonałe. A coś takiego możemy przeczytać zanim jeszcze obrócimy stronę i zagłębimy się w losy Moista von Lipwicka piastującego, dotychczas, stanowisko szefa urzędu pocztowego w Ankh-Morpork. Piszę "dotychczas", bo oto Lord Vetinari stawia przed Moistem nowe zadanie. Stawia, powierza, sugeruje... Cokolwiek robi Vetinari ważne jest by go słuchać uważnie i realizować jego zamierzenia.

Największy oszust z oszustów zostaje przedstawiony Panu Marudzie, psu posiadającemu 49% udziałów w banku, i jego właścicielce Pani Lavish. Gdy starsza Pani umiera Moist staje się nagle opiekunem psa, a co za tym idzie - zarządcą banku. Czy jemu, pieniądzom i Ankh-Morpok wyjdzie to na dobre?

Jestem nieodmiennie zauroczona tym, w jaki sposób Terry Pratchett stwarza świat swoich powieści. Nekromancja, która będąc inaczej nazwaną już nie jest zakazaną, golem, który ubzdurał sobie, że ma płeć i to w dodatku żeńska, nieudolny naśladowca Lorda to tylko niektóre z idei, postaci wzbogacających doskonałą powieść.

Polecam. Mocno polecam - Pratchett pisze wyjątkowo udane i celne, nacechowane dużą dawką ironii powieści o kondycji ludzkości.

P.S. A skoro już o Pratchettcie mowa - ostatnio ukazało się kilka książek w nowych tłumaczeniach. Wiecie, które to i jak ich tytuły brzmiały wcześniej? Pogubiłam się nieco.