Wiktoria i René Śliwowscy. Rosja

Wiktoria i René Śliwowscy. Rosja – nasza miłość.

Wydane przez

Wydawnictwo Iskry

Opowieść Wiktorii i Rene’go Śliwowskiego ma nostalgiczny wydźwięk. Obydwoje zakochani w Rosji i Rosjanach snują swoją historię przywołując wiele znanych nazwisk, wiele słynnych miejsce.

Rene, Polak urodzony we Francji, wraz z rodzicami po skończonej wojnie wrócił do Polski. Wiktoria to, warszawska Żydówka, cudem uratowana z zawieruchy wojennej. Spotkali się w Leningradzie, gdzie obydwoje wyjechali na studia. Ich znajomość z początków koleżeńska, przerodziła się w uczucie.

Obydwoje wspominają absurdy minionego ustroju, grozę życia w czasach stalinowskich i poststalinowskich. Jednocześnie przefiltrowują ową rzeczywistość przez pryzmat swojej miłości względem siebie i zauroczenia względem Rosji.

Po studiach Państwo Śliwowscy wrócili do Polski, lecz ich kontakty z Rosjanami nie uległy ochłodzeniu. On pracował na Uniwersytecie Warszawskim, ona w Instytucie Historii PAN-u. Swoje zainteresowania naukowe zogniskowali wokół Rosji, jej literatury i kultury. Dawało im to pretekst do podróży i utrzymywania nieustannego kontaktu z pisarzami i naukowcami rosyjskimi. Zapewniało satysfakcję i podtrzymywanie pasji.

Książka Śliwowskich jest długa, ale czyta się ją tak dobrze, że owa długość staje się zaletą. Dwugłos autorów wiedzie nas przez minione lata przeżyte z uczuciem dobrze wypełnionych dni. Imponująca jest liczba osób, których przedstawiają nam Wiktoria i Rene. Niemniej imponująca ich zdolność narracyjna – czytanie wspomnień Państwa Śliwowskich jest prawdziwą przyjemnością.

Komentarze

Anonimowy pisze…

Czekam na tę książkę.Zamówiłam ją w Merlinie.Czekam z wielką niecierpliwością.Pewnie dlatego,że Rosja jest mi bliska a także dlatego,że prof.Śliwowski był moim wykładowcą:)Pozdrawiam

niedziela, kwietnia 05, 2009

Monika Badowska pisze…

I jaką masz opinie o Profesorze? Chyba dobrą skoro zamawiasz jego książkę?
Napiszesz jak Ci się spodobała?
Pozdrawiam:)

niedziela, kwietnia 05, 2009

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Czytaj dalej »

30 dni z książkami (1)

( źródło zdjęcia ) Tak oto przetłumaczyłam na własny użytek wyzwanie znalezione na facebooku . Nie wiem, czy owe trzydzieści dni należy traktować literalnie, jako miesiąc (i skutkiem czego powinnam pisać w ramach tego wyzwania od wczoraj), czy mogę sobie pozwolić na pewną dowolność i zacząć od dziś. Myślę jednak, że trzymanie się czegokolwiek poza listą książek na każdy dzień jest w tym wypadku nieobowiązkowe. Dzień 1 - ulubiona książka Pytania nie są łatwe i odpowiedź na nie stanowi dla mnie spore wyzwanie. Już pierwsze zmusza do prześwietlenia wszystkich życiowych wyborów książkowych i wyłonienia spośród tego, co kiedykolwiek czytałam książkę ulubioną. Analizując moje spotkania z książkami uświadomiłam sobie, że nie mam ulubionej powieści, książki popularnonaukowej, poezji, relacji podróżniczej, czy bajki dla dzieci. Jest wiele takich, które lubię; czasami tworzą serię, czasami są odrębnymi powieściami, ale wiąże je postać autora, którego cenię. Są też i takie, które poprawiają m...

Czytaj dalej »

Marzec nie mógł się zacząć niczym innym (wygrywajka)

Marzec na moim blogu zaczyna się książką o kobiecie. Silnej, odważnie stawiającej czoła przeciwnościom, o niebanalnej urodzie, nie mniej niebanalnym poczuciu humoru oraz interesującym życiu zawodowym. Mowa o Mma Ramotswe, bohaterce książek Alexandra McCalla Smitha. Czytający mnie od dłuższego czasu wiedzą, że bardzo lubię tego Autora (dałam temu wyraz także w gościnnej wizycie u Padmy , której serdecznie dziękuję za zaproszenie). Tak się jednak składało, że nigdy nie miałam własnego cyklu książek o pani detektyw z Botswany. Wyobraźcie sobie zatem moją radość, gdy dostrzegłam, że w jednej z sieciowych księgarni można kupić kolejne części za bardzo przyzwoitą cenę. Od razu zamówiłam egzemplarz z myślą o Was, gdyż zamierzam osoby jeszcze nie przekonane do twórczości Alexsandra McCalla Smitha zachęcać do sięgnięcia po jego powieści. Na zachętę link do filmu zrealizowanego na podstawie książki i kilka cytatów: Bóg był tutaj wcześniej od misjonarzy. Nazywaliśmy Go wtedy inaczej i...

Czytaj dalej »

Prowincjonalna nauczycielka

Szukaj na tym blogu