Atul Gawende. Komplikacje.

Wydane przez
Wydawnictwo Znak

PREMIERA 23 LIPCA!

Książka Atula Gawende opisuje blaski i cienie pracy lekarzy. I choć więcej w jego relacji jest tych ciemniejszych stron parania się medycyną, jak sam pisze – nie spotkał się z krytyką środowiska. Zdobył za to uznanie wśród rzeszy czytelników.

Autor przedstawia historie ludzi, z którymi spotkał się podczas pracy w szpitalu i którzy w jakiś sposób stanowili fascynujące medyczne przypadki. Przyznaje się - jako przedstawiciel lekarzy – do błędów popełnianych przez medyków, do zaniedbań spowodowanych przemęczeniem, zniechęceniem czy innymi zależnościami. Dotyka spraw bardzo aktualnych i często nagłaśnianych – śmiertelności wśród niemowląt wynikającej z przemocy domowej, otyłości, a czasami jego opowieści okazują się być niesamowitymi, tak jak ta o przesądzie szpitalnym związanym z piątkiem trzynastego. Porusza wiele kwestii etycznych: opisuje autopsje i ich zasadności dla nauki, zadaje pytania o to, kto ma prawo decydować o leczeniu i ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego – pacjent czy lekarz? Wiele z opisywanych przez autora spraw jest dowodem na to, że medycyna wciąż nie umie rozwikłać tajemnicy ludzkiego organizmu.

Autor odsłania ciekawostki i przedstawia zagadki nauk medycznch. A ja pozostaję pod wielkim wrażeniem tego co przeczytałam.

Książka Atula Gawende jest równie interesująca jak praca Dr House’a. I tylko żal, że świat przedstawiany w książce i serialu jest tak drastycznie inny niż ten, który dostrzegamy odwiedzając nasze przychodnie, czy – nie daj Boże – szpitale;)

Komentarze

mr lupa pisze…

nie powiem, że nie lubię takich książek. nawet kiedyś marzyłem, żeby zostać lekarzem (i ciachać brzuchy;). ale matura z bioli i chemii mi się nie uśmiecha:/

piątek, lipca 03, 2009

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Czytaj dalej »

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...

Czytaj dalej »

William P. Young. Chata.

Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...

Czytaj dalej »

Prowincjonalna nauczycielka

Szukaj na tym blogu