Przejdź do głównej zawartości

Zdjęcia mówią...






Komentarze

maus pisze…
Lenistwo pelne :) i bocianie gniazdo puste ;) nie ma kolejki ??
ewung pisze…
Śliczności!!
abigail pisze…
Kawka jakaś taka całkiem domowa :)...
Anonimowy pisze…
Pozwolisz, że popełnię komentarz syntetyczny?
Świetnie, że Kavka znalazła najlepszy pod słońcem dom. Gusia myjąca się jest absolutnie rozbrajająca. A kolejka do bocianiego gniazda jest wzorem umiejętności współżycia społecznego :)

nougatina
kociokwik pisze…
Maus,
no co Ty - Nusia robi sałatkę;)

Ewung,
:)

Abigail,
to chyba najlepiej świadczy o tym, że zanim trafiła na podwórko, była domowa.

Nougatino,
na Kavkę czekają już moi rodzice i Ciri:) Gusia - zalegająca teraz na mich kolanach - udomowiała się znacznie dłużej niż Kavka, ale jak już jest udomowiona to ma pewne z tym związane wymagania;)
Anonimowy pisze…
Tak, doczytałam, że jedzie do Twoich rodziców - ale czy dom, który wychował taką kociarę jak Ty, nie jest najwspanialszy pod słońcem? ;)

nougatina
kociokwik pisze…
Nougatino,
przekażę Rodzicom - ucieszą się:)
zuzanna pisze…
Właścicielka bloga ma szczęśliwą rękę do adopcji.
Dziękujemy za kocią wyprawke i pozwolimy sobie na małą prywatę:
http://www.allegro.pl/item861101878_slodkie_kociaki_belmondo_i_krowek_szukaja_domu.html

Ściskamy przedswiątecznie!
W składzie Z.A.C.J + dwa łobuzy!
kociokwik pisze…
Zuzanno,
i bez mojego udziału znalazłaś domu:) Gratuluję i życzę powodzenia!

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

William P. Young. Chata.

Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu  Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...