Przejdź do głównej zawartości

Alexander McCall Smith. Nieznośna lekkość maślanych bułeczek.


Wydane przez
Wydawnictwo Muza

Czasami jest tak, że pewnie książki czekają na naszą uwagę, bo muszą. Bo trzeba nam, by trafiły w czas im jak najlepszy. Tak było u mnie z "Nieznośną lekkością...; stała pomiędzy innymi książkami spokojnie oczekując chwili, w której wezmę ją do ręki. Wzięłam i przyznam - poranne podczytywanie przy kawie o mało co nie spowodowałoby spóźnienia do pracy.

Coraz mocniej fascynuje mnie postać Irene, matki Bertiego. Zdaję sobie oczywiście sprawę z tego, że trudno obdarzyć ją sympatią, ale podziwiam konsekwencję Autora w tworzeniu tej postaci. Wszelkie postmodernistyczne idee, przejaskrawione na ile można, pewność siebie podparta tymiż właśnie ideami, całkowity brak zgodności z rzeczywistością i pragnieniami najbliższych to chyba dość dokładny portret kobiety, o której mowa. McCall Smithowi udało się idealnie odtworzyć emocje jakie dziecko odczuwać może wstydząc się swojej matki.

Kolejnym, opartym na emocjach bohaterów, elementem budzącym moją ciekawość jest bliskość nowo poślubionych małżonków. I nie mówię tu o bliskości fizycznej, a o mentalnym przekształceniu się z "ja" w "my". Wzajemna obcość, skrępowanie oparte na podbudowie tego, że od słów "biorę sobie ciebie za żonę/męża" nie przybywa nam znajomości drugiej osoby w zestawieniu z  wyimaginowanym obrazem tego, co się w małżeństwie powinno, znakomicie zaprezentowane zostało przez Autora na przykładzie Matthew i Elspeth.

Oczywiście, w tym tomie spotykamy też innych bohaterów cyklu "44 Scotland Street", ale ci opisani przeze mnie powyżej, tym razem, zaciekawili mnie najbardziej.

Miłośnikom prozy Alexandra McCalla Smitha nie trzeba chyba dodatkowych zachęt, by sięgnąć po "Nieznośną lekkość maślanych bułeczek". A tych, którzy jeszcze nie rozsmakowali się w książkach Szkota, serdecznie namawiam, by zajrzeli do kreowanego przez niego świata.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

30 dni z książkami (1)

( źródło zdjęcia ) Tak oto przetłumaczyłam na własny użytek wyzwanie znalezione na facebooku . Nie wiem, czy owe trzydzieści dni należy traktować literalnie, jako miesiąc (i skutkiem czego powinnam pisać w ramach tego wyzwania od wczoraj), czy mogę sobie pozwolić na pewną dowolność i zacząć od dziś. Myślę jednak, że trzymanie się czegokolwiek poza listą książek na każdy dzień jest w tym wypadku nieobowiązkowe. Dzień 1 - ulubiona książka Pytania nie są łatwe i odpowiedź na nie stanowi dla mnie spore wyzwanie. Już pierwsze zmusza do prześwietlenia wszystkich życiowych wyborów książkowych i wyłonienia spośród tego, co kiedykolwiek czytałam książkę ulubioną. Analizując moje spotkania z książkami uświadomiłam sobie, że nie mam ulubionej powieści, książki popularnonaukowej, poezji, relacji podróżniczej, czy bajki dla dzieci. Jest wiele takich, które lubię; czasami tworzą serię, czasami są odrębnymi powieściami, ale wiąże je postać autora, którego cenię. Są też i takie, które poprawiają m...

Marzec nie mógł się zacząć niczym innym (wygrywajka)

Marzec na moim blogu zaczyna się książką o kobiecie. Silnej, odważnie stawiającej czoła przeciwnościom, o niebanalnej urodzie, nie mniej niebanalnym poczuciu humoru oraz interesującym życiu zawodowym. Mowa o Mma Ramotswe, bohaterce książek Alexandra McCalla Smitha. Czytający mnie od dłuższego czasu wiedzą, że bardzo lubię tego Autora (dałam temu wyraz także w gościnnej wizycie u Padmy , której serdecznie dziękuję za zaproszenie). Tak się jednak składało, że nigdy nie miałam własnego cyklu książek o pani detektyw z Botswany. Wyobraźcie sobie zatem moją radość, gdy dostrzegłam, że w jednej z sieciowych księgarni można kupić kolejne części za bardzo przyzwoitą cenę. Od razu zamówiłam egzemplarz z myślą o Was, gdyż zamierzam osoby jeszcze nie przekonane do twórczości Alexsandra McCalla Smitha zachęcać do sięgnięcia po jego powieści. Na zachętę link do filmu zrealizowanego na podstawie książki i kilka cytatów: Bóg był tutaj wcześniej od misjonarzy. Nazywaliśmy Go wtedy inaczej i...