Przejdź do głównej zawartości

Odwiedziny u Krówka

Obraz
Autor:
Odwiedziliśmy dziś Krówka. W stajni miło, ciepło, u progu zostaliśmy powitani przez amstafa i dwa owczarki niemieckie. Krówek siedział zaszyty w sianie, ale na nawoływania wyszedł i zaczął głośno miauczeć. Dostał od razu jeść. Z oczkiem ma już dobrze, tam gdzie był szary jest olśniewająco biały i jakoś tak spuchaciał:) Przez dwa tygodnie rezydował w pokoju z piecem, gdzie wszelkie dzieci odwiedzające stajnię brały go na kolana i głaskały.Panowie oprowadzili nas po stajni, przedstawili koniom, a i opowiedzieli różne ciekawostki. Np. o trzyletniej dziewczynce, która jeździ na kucyku i sama wyprowadza go z boksu mimo, że ledwie sięga mu do uzdy;)
Pewnie nie była to nasza ostatnia wizyta:)

Etykiety:

Komentarze

madziaro pisze…
a zdjęcia gdzie? :D
Przy następnej wizycie pozdrów kunie ode mnie ;)
piątek, stycznia 08, 2010
abigail pisze…
Fajnie czytać dobra wieści :).
piątek, stycznia 08, 2010
kociokwik pisze…
Madziaro,
może przy następnej wizycie zrobię. Teraz szłam prosto z pracy i nie pomyślałam o aparacie.

Abigail,
:)
piątek, stycznia 08, 2010
madziaro pisze…
nie wiem jak to jest, że jak się nosi aparat ze sobą to zazwyczaj nie ma czego fotografować, ale raz tylko zapomnij go wziąć... ;)
piątek, stycznia 08, 2010
kociokwik pisze…
Madziaro,
no właśnie;)
sobota, stycznia 09, 2010
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Autor:
Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...
7 komentarzy
Czytaj dalej »

Wygrywajka

Autor:
Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)
70 komentarzy
Czytaj dalej »

Daphne Du Maurier. Rebeka

Autor:
Gdybym była damą w kapeluszu pijącą z przyjaciółką herbatę na tarasie w letnie popołudnie powiedziałabym o ksiażce: "Jakie to angielskie...". Młoda dziewczyna, podróżująca ze starszą, zgryźliwą, ciekawską kobietą dociera do Monte Carlo, gdzie poznaje zamożnego Maxima de Wintera, właściciela uroczej posiadłości Manderley, owdowiałego przed niespełna rokiem. Gdy starsza pani choruje, Maxim zaczyna opiekować się dziewczyną, a w dniu, w którym obie panie zamierzaja opuścić Monte Carlo, prosi ją o rękę. Młoda pani de Winter ma kłopoty z aklimatyzacją w nowym miejscu, wśród nowych ludzi, w nowej roli. Nie pomaga jej w tym zarządzająca domem niania pierwszej, tragicznie zmarłej, pani de Winter. Mąż nie dostrzega rozterek żony, wciąż walczy z upiorami przeszłości. Gdy dziewczynę ogarnia zniechęcenie i przekonanie, że ona nigdy nie dorówna Rebece, którą zachwycaja się wszyscy, pewnien splot okoliczności ukazuje jej zupełnie inne oblicze pierwszej pani de Winter. Ta wiedza wzmacnia ją ...
12 komentarzy
Czytaj dalej »