Z. o Sisi

Z., zainspirowany najnowszą książką Deana Koontza "Wielkie małe życie"(recenzja), napisał tekst, który nosi w sobie od dawna. Oto ten tekst:


Koontz jest zdania, że Trixie, jego śliczna goldenka, to nie był zwyczajny pies. Nie ma niczego dziwnego w tym, że Koontz tak uważa - w końcu Trixie to jego ukochany pies. Ale nie chodzi tylko o opinię Koontza. Oto jeden stary Indianin powiedział Koontzowi tak:

"W naszej religii wierzymy w reinkarnację. Widz pan, żyjemy wiele razy, zawsze starając się być mądrzejsi niż w poprzednim życiu, mądrzejsi i bardziej prawi. Jeśli w końcu uda nam sie przeżyć życie bez skazy, życie doskonałe, opuszczamy ten świat i nie musimy znów na nim cierpieć. Zdarza się, że żyjemy w ludzkim ciele, ale możemy też odrodzić się jako inne istoty. Czasem, kiedy ktoś przeżył już prawie doskonałe życie, ale jeszcze nie zasługuje na nirwanę, odradza się w ciele bardzo pięknego psa. Kiedy życie psa dobiega końca, taka osoba odradza się po raz ostatni w ludzkim ciele, i żyje życiem doskonałym. Pański pies to właśnie człowiek, który niemal osiągnął pełne oświecenie, a w następnym życiu będzie doskonały i nieskalany, będzie kimś wspaniałym. Dostał pan pod opiekę kogoś, kogo w naszej wierze można by nazwać świętą duszą."

Nie chodzi o to, że M. i ja wierzymy w reinkarnację, natomiast idzie o to, że nasza Sisi jest taka jak Trixie. Gusia to najcudniejszy kociołek na świecie. Nusia to też najcudniejszy kociołek na świecie. Sisi również jest najcudniejszym kociołkiem na świecie. Ale Sisi to szczególny kociołek. Nie, to nie to, że Sisi jest lepsza od Gusi i Nusi, bo nie jest. I nie to, że Sisi jest szefową naszych kotków, aczkolwiek zapewne jest :-)) Chodzi o to, że Sisi jest... co najmniej równa nam. Być może to, co napisałem, brzmi głupio, ale podtrzymuję swoje zdanie. My się od Sisi uczymy różnych rzeczy. Liczymy się z Jej zdaniem. Nie wiem jak wytłumaczyć, że liczymy się ze zdaniem Sisi. Po prostu wydaje nam się, że jest tak, iż wszystkie decyzje w naszej rodzinie uzgadniane są w gronie trzech osób: M., Sisi i Z. Nie wiem, czy to brzmi głupio, czy mądrze, ale tak jest. Rzecz jasna Sisi nie mówi do nas w ludzkim języku: "Na wakacje pojedźmy do jakiejś puszczy" albo: "Weźmy nowego kotka", ale nie musi - my i tak uzgadniamy wszystko w Sisulem.

Śmiesznostka jest taka, że Sisi to nasz jedyny kotek, z którym nigdy się nie kłócimy :-)) Można powiedzieć, że Sisi jest stoikiem, w najlepszym rozumieniu tego słowa - Ona jest jak Seneka i jak Marek Aureliusz (cytat z ojca Bocheńskiego: "Marek Aureliusz napisał swój intymny dziennik filozoficzno-religijny pt. 'Do siebie samego'; dziennik ten nie był przeznaczony do wydania, ale nie wiadomo przez kogo zachowany po śmierci cesarza stanowi jedno z najpiękniejszych dzieł literatury europejskiej, jeśli chodzi o wzniosłość poziomu moralnego") :-)))

Kiedy z M. robimy kalkulację, taką naszą ludzką, ułomną kalkulację, wychodzi nam, że Sisi daje nam więcej, niż my dajemy Jej. Dziękujemy Bogu za to, że tak jest.