Sherryl Woods. Zapach żółtych róż.

Wydane przez

Wydawnictwo Mira

Kiedy w pierwszych dnia marca pisałam o książce rozpoczynającej serię "Kronik portowych" nie spodziewałam się, że tak szybko czytać będę kolejną część. Tym razem także głównymi bohaterami są członkowie rodziny O'Brien, a szczególnie jedna z córek Micka - Bree.

Bree O'Brien w latach młodzieńczych spotykała się z Jake Collinsem. Planowali wspólną przyszłość nie precyzując jednak kiedy ona nastąpi. Chłopak marzył o małżeństwie, a dziewczyna o karierze dramaturga w Chicago. W wyniku bolesnej dla obojga utraty rozdzielili się - on został w miasteczku, ona wyjechała realizować swoje pragnienia. Bree przyjechała na otwarcie pensjonatu młodszej siostry i uświadomiła sobie, że nie chce wyjeżdżać z Chesapeake Shores, że jej życie w Chicago już się zakończyło. Obecność młodej kobiety jest dla Jake'a kłopotliwe - wciąż ją kocha i wciąż czuje się zraniony.

Jeśli ktoś nie czytał "Smaku marzeń", a ma chęć na lekturę "Zapachu żółtych róż" niech śmiało sięga po książkę. Owszem - zawsze lepiej jest czytać wszystkie książki z serii, ale w tym wypadku można łatwo zrozumieć zależności między poszczególnymi członkami rodziny i bez wiedzy o tym, co działo się na kartach wcześniejszej powieści, poczuć sympatię do bohaterów.

W tej serdecznej, romansowej historii zastanowiło mnie jedno - pewna obserwacja sięgająca daleko poza lekką wymowę książki. Wielu z nas pochodzi z małych miast i wielu z nas wyjeżdżając z nich ku - jak nam się wydaje - lepszemu życiu obiecuje sobie nigdy nie wrócić do tych znanych na wylot uliczek, prowincjonalnego sposobu życia, do tego, że wszyscy wiedzą wszystko o wszystkich. Niektórzy dotrzymują danego sobie słowa, inni wracają, bo uświadamiają sobie, że tylko tam, gdzie się wychowali czują się szczęśliwi. Istotne w moim odczuciu jest to, że młodzi ludzie zanim podejmą próbę odcięcia się od "kołyski" nie są świadomi tego, że kiedyś będą chcieli wrócić. Żyją chwilą, bez przeczucia, że kiedyś ktoś wypomni im różne rzeczy, o których chcieliby zapomnieć.

"Zapach żółtych róż" ponownie zabiera nas do Chesapeake Shores, do domu rodziny O'Brienów. Tym, którzy polubili bohaterów książki Sherryl Woods podpowiem, że już od 15 kwietnia 2011 czytać będzie można kolejną część serii - "Światła portu".

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Czytaj dalej »

30 dni z książkami (1)

( źródło zdjęcia ) Tak oto przetłumaczyłam na własny użytek wyzwanie znalezione na facebooku . Nie wiem, czy owe trzydzieści dni należy traktować literalnie, jako miesiąc (i skutkiem czego powinnam pisać w ramach tego wyzwania od wczoraj), czy mogę sobie pozwolić na pewną dowolność i zacząć od dziś. Myślę jednak, że trzymanie się czegokolwiek poza listą książek na każdy dzień jest w tym wypadku nieobowiązkowe. Dzień 1 - ulubiona książka Pytania nie są łatwe i odpowiedź na nie stanowi dla mnie spore wyzwanie. Już pierwsze zmusza do prześwietlenia wszystkich życiowych wyborów książkowych i wyłonienia spośród tego, co kiedykolwiek czytałam książkę ulubioną. Analizując moje spotkania z książkami uświadomiłam sobie, że nie mam ulubionej powieści, książki popularnonaukowej, poezji, relacji podróżniczej, czy bajki dla dzieci. Jest wiele takich, które lubię; czasami tworzą serię, czasami są odrębnymi powieściami, ale wiąże je postać autora, którego cenię. Są też i takie, które poprawiają m...

Czytaj dalej »

Marzec nie mógł się zacząć niczym innym (wygrywajka)

Marzec na moim blogu zaczyna się książką o kobiecie. Silnej, odważnie stawiającej czoła przeciwnościom, o niebanalnej urodzie, nie mniej niebanalnym poczuciu humoru oraz interesującym życiu zawodowym. Mowa o Mma Ramotswe, bohaterce książek Alexandra McCalla Smitha. Czytający mnie od dłuższego czasu wiedzą, że bardzo lubię tego Autora (dałam temu wyraz także w gościnnej wizycie u Padmy , której serdecznie dziękuję za zaproszenie). Tak się jednak składało, że nigdy nie miałam własnego cyklu książek o pani detektyw z Botswany. Wyobraźcie sobie zatem moją radość, gdy dostrzegłam, że w jednej z sieciowych księgarni można kupić kolejne części za bardzo przyzwoitą cenę. Od razu zamówiłam egzemplarz z myślą o Was, gdyż zamierzam osoby jeszcze nie przekonane do twórczości Alexsandra McCalla Smitha zachęcać do sięgnięcia po jego powieści. Na zachętę link do filmu zrealizowanego na podstawie książki i kilka cytatów: Bóg był tutaj wcześniej od misjonarzy. Nazywaliśmy Go wtedy inaczej i...

Czytaj dalej »

Prowincjonalna nauczycielka

Szukaj na tym blogu