Przejdź do głównej zawartości

30 dni z książkami (30)

Obraz
Autor:

Dzień 30 - Autor, którego wszystkie książki czytasz.

I tu, na sam koniec wyliczanki, pozwolę sobie na podanie dwóch odpowiedzi. Po pierwsze - czytam wszystko Joanny Chmielewskiej. Po drugie (chronologicznie, bo poznałam go później) - czytam wszystko Alexandra McCalla Smitha.



Dziękuję za wytrwałość tym, którzy czytali cykl do końca. A tym, którzy podjęli zabawę za ciekawość i chęć pobudzenia samoświadomości:-)
Etykiety:

Komentarze

Olimpia pisze…
Zazdroszczę całej kolekcji McCall Smith'a. Właśnie ostatnio szukałam w księgarni 5 części 44 Scotland Street. Oczywiście nie było :(
Pozdrawiam serdecznie, Olimpia
sobota, maja 05, 2012
Unknown pisze…
Mam prawie wszystko Chmielewskiej i czytałam po kilka razy! na palcach jednej ręki można policzyć te, do których jeszcze nie dotarłam :))
sobota, maja 05, 2012
Abigail pisze…
Piękna ta Twoja wycieczka po książkach :D. Z przyjemnością zaglądałam :)
sobota, maja 05, 2012
Monika Badowska pisze…
Olimpia, ale przecież wyszła? Powinna już być:-
)
sobota, maja 05, 2012
Monika Badowska pisze…
Ja nie mam tylko "Lasu Pafnucego". Jeśli nie widać na zdjęciach jeszcze jednej lub dwóch to znaczy, że są u mojej siostry:-)
sobota, maja 05, 2012
Agnes pisze…
Z Chmielewską mam podobnie, ale do tego dorzucę jeszcze paru autorów.
czwartek, maja 10, 2012
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Autor:
Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...
7 komentarzy
Czytaj dalej »

William P. Young. Chata.

Autor:
Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu  Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...
38 komentarzy
Czytaj dalej »

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Autor:
Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...
12 komentarzy
Czytaj dalej »