Przejdź do głównej zawartości

Wakacyjne kotki


















Komentarze

hersylia810 pisze…
Jaka duża Nusia! Jaka biała Gusi buzia! A Sisiulka jak pięknie prezentuje wąsiki!
zuzanna pisze…
Nie będę oryginalna-jaka duża Nusia!Smukła jak egipska figurka.A ptaszki niech lepiej nie podlatują.....
kociokwik pisze…
Nusia długa i pajęcza jak nastolatka;))) Gusia potrafi cały wieczór przesiedzieć na oknie. A Sisuleńka soicko leży na wysokościach - tam gdzie Maleńtas jeszcze jej nie przeszkodzi.

Zapraszam do obejrzenia innych zdjęć: link "Kotki trzy"
mosame pisze…
Jakie ładne logo macie. Ciri już na stałe zamieszka z kociastymi, że też na nim widnieje?
Oglądałam zdjęcia trzech kotków. Ciekawość kota rośnie wprostproporcjonalnie do kociej długości :)
Brahdelt pisze…
Ale maleńtas szybko rośnie, z wpisu na wpis!... *^v^*
kociokwik pisze…
Mosame,
Ciri co prawda z nami nie zamieszka, ale skoro należy do rodziny i na dodatek jesteśmy u niej -należy ja uwiecznić:)
A Nusia - faktycznie - coraz ciekawsza;)))

Brahdelt,
dumni jesteśmy z tego rośnięcia przeogromnie:)
nougatina pisze…
Wiesz, ostatnio dyskutowałyśmy w pracy o przygarnięciu kota ze schroniska. Koleżanka była przeciwna, bo jej znajoma wzięła dwa i długo się nimi nie nacieszyła. Już miałam powiedzieć "To co, mają umierać w schronisku, bo lepiej się do nich nie przywiązywać?", ale w zamian opowiedziałam im historię Nusi :) Mam nadzieję, że kogoś zainspiruje :)
kociokwik pisze…
Nougatino

też mam taką nadzieję:) Pozdrawiam:)

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Daphne Du Maurier. Rebeka

Gdybym była damą w kapeluszu pijącą z przyjaciółką herbatę na tarasie w letnie popołudnie powiedziałabym o ksiażce: "Jakie to angielskie...". Młoda dziewczyna, podróżująca ze starszą, zgryźliwą, ciekawską kobietą dociera do Monte Carlo, gdzie poznaje zamożnego Maxima de Wintera, właściciela uroczej posiadłości Manderley, owdowiałego przed niespełna rokiem. Gdy starsza pani choruje, Maxim zaczyna opiekować się dziewczyną, a w dniu, w którym obie panie zamierzaja opuścić Monte Carlo, prosi ją o rękę. Młoda pani de Winter ma kłopoty z aklimatyzacją w nowym miejscu, wśród nowych ludzi, w nowej roli. Nie pomaga jej w tym zarządzająca domem niania pierwszej, tragicznie zmarłej, pani de Winter. Mąż nie dostrzega rozterek żony, wciąż walczy z upiorami przeszłości. Gdy dziewczynę ogarnia zniechęcenie i przekonanie, że ona nigdy nie dorówna Rebece, którą zachwycaja się wszyscy, pewnien splot okoliczności ukazuje jej zupełnie inne oblicze pierwszej pani de Winter. Ta wiedza wzmacnia ją ...