Przejdź do głównej zawartości

Debbie Macomber. Wszystko albo nic.

Obraz
Autor:
Wydane przez
Wydawnictwo Mira

Debbie Macomber znam z powieści mówiących o tym, jak pasja może nam pomóc ułożyć sobie życie, uporządkować je i przede wszystkim jak dzięki temu, co lubimy robić możemy kumulować w sobie chęć do życia. Nastawiona dzięki tym lekturom do Autorki bardzo pozytywnie sięgnęłam po " Wszystko albo nic".

Policjant zabity na służbie osieroca żonę i dwójkę dzieci. Lynn liczy na wsparcie partnera męża, ale on, już na pogrzebie, oddaje zwierzchnikowi odznakę i wyjeżdża z miasta. Kobieta musi uporać się ze stratą męża i przyjaciela. Gdy mija kilka lat Ryder wraca do Seattle i życia Lynn. Dzieci cieszą się z powrotu wujka,  a Lynn zmuszona jest do zastanowienia się nad swoimi uczuciami do przyjaciela męża.

To ewidentnie romans. Romans, w którym piersi falują, następuje zespolenie pełne rozkoszy i inne temu podobne atrakcje opisujące emocje i reakcje fizyczne wobec bliskości kobiety i mężczyzny. Fabuła nie wymaga od czytelnika wspinana się na wyżyny erudycji, a wręcz zachęca, by dał się ponieść historii miłosnej opowiadanej ze swadą, bez zbytniego krytycyzmu.

"Wszystko albo nic" to powieść idealna na chwile, w których chcemy przeczytać coś optymistycznego, dającego nadzieję na miłość. Co pozwoli polubić bohaterów, ale nie każe się do nich przywiązywać. To książka, którą czyta się lekko i która napisana jest w taki sposób, że bez trudu zaangażujemy się w relacje między bohaterami nawet jeśli mamy gorszy, stresowy dzień.
Etykiety:

Komentarze

Iza pisze…
Takie książki są świetne na przeziębienie:) Gdy się leży w łóżku i zapija herbatką z cytrynką:D
niedziela, lutego 06, 2011
Monika Badowska pisze…
Izuś,
o, to jeszcze jeden argument "za":)
niedziela, lutego 06, 2011
D pisze…
Brzmi smakowicie :)
wtorek, lutego 08, 2011
Beata Woźniak pisze…
Przyznaję się bez bicia, że lubię i takie książki:)
niedziela, lutego 13, 2011
Monika Badowska pisze…
Domi,
:)

Montgomerry,
no i dobrze:)
niedziela, lutego 13, 2011
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Autor:
Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...
7 komentarzy
Czytaj dalej »

William P. Young. Chata.

Autor:
Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu  Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...
38 komentarzy
Czytaj dalej »

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Autor:
Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...
12 komentarzy
Czytaj dalej »