Przejdź do głównej zawartości

Sesja w budzie

















Podczas kolejnego pobytu w Warszawie powstała kolejna sesja zdjęciowa. Łatwo odróżnić zdjęcia robione w Warszawie od zdjęć robionych nie w Warszawie. Jakość zdjęć jest znacznie lepsza, no i koty są dwa. A skoro już koty są dwa i okazują się być podwójnie cudowne, śmiesznie i rozbrajające I. sięga po aparat i wychodzą z tego komiksy z kotami w roli głównej.
Bohaterki: Lulu i Sisi.
Miejsce akcji: wilkinowa buda, własnośc Lulu
Czas akcji: niedziela, 19 listopada 2006, koło południa.
1. Lekko zamglone spojrzenie Sisi sugeruje, że i ona za chwile uśnie, ale jeszcze, w miarę świadomie, napawa się przyjemnością spania tuż obok drugiego kota.
2. Ostatnie ziewnięcie przed zaśnięciem.
3. Jedno ślepko już zamknięte, drugie zamyka się coraz bardziej.
4. A, jeszcze przed zaśnięciem umyję się. Chociaż, zaraz, zaraz - to przecież ucho Lulu.
5. Dobrze jest mieć się na kim oprzeć. Szczególnie jeśli ten ktoś jest podobnie miękki i kudłaty jak ja.
6. Zagadka dla spostrzegawczych. Która część ciała należy do którego kota?
8. Demonstracja przepięknej urody budy i jeszcze przepiekniejszych kotów w owej budzie.
9. Demonstracja numer 2. Oglądających uprasza się o szczególne zwrócenie uwagi na urokliwość zawartości budy.
P.S. Gdyby ktoś chciał zasugerować, że:
- mam kota na punkcie kotów,
- nie jestem zbyt normalna,
może się nie wysilać - świetnie o tym wiem:)

poniedziałek, 20 listopada 2006

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?