Przejdź do głównej zawartości

I znów przed podróżą

Jedziemy dziś do Warszawy. Sisi jeszcze o tym nie wie, więc biega beztrosko od zlewu do wanny, bo wszędzie tam leci woda, a Sisi lubi jak leci woda. Przychodzi potem do mnie z mokrymi łapkami, szyją, łepetynką i oczywiście ogonem;)
W Warszawie oprócz różnych różności wydarzy się jedno, zdaje się kluczowe, a będzie nim spotkanie z zaprzyjaźnionym weterynarzem. Ciekawe czy Sisi dostrzeże jego obecność podczas szaleńczych zabaw z Lulu.
Teraz Sisi zmęczona bieganiem wskoczyła mi na kolana, wystawiła brzuch do góry i dopomina się o pieszczoty. Oj, ugryzła mnie w nos, a wczoraj cieszyłam się, że już tego nie robi (może za głośno się cieszyłam?) To, że powinnam się pakować przed podróżą nie przemawia do Sisulka. Trzeba głaskać i już!

piątek, 01 grudnia 2006

Komentarze:

daria_nowak
2006/12/01 19:49:21
Też ja ugryź. Metoda skutkuje. We wstępnej fazie wywołuje oburzenie u kota. W następnej niesmak. W ostatniej - kotu głupie myśli do głowy nie przychodzą:)
mbmm
2006/12/02 21:44:57
Ale ona ma taki mały nos... jak mam ją ugryźć?
daria_nowak
2006/12/02 21:56:39
Po pierwsze z zaskoczenia, a po drugie - gryź, gdzie trafisz:)!

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Daphne Du Maurier. Rebeka

Gdybym była damą w kapeluszu pijącą z przyjaciółką herbatę na tarasie w letnie popołudnie powiedziałabym o ksiażce: "Jakie to angielskie...". Młoda dziewczyna, podróżująca ze starszą, zgryźliwą, ciekawską kobietą dociera do Monte Carlo, gdzie poznaje zamożnego Maxima de Wintera, właściciela uroczej posiadłości Manderley, owdowiałego przed niespełna rokiem. Gdy starsza pani choruje, Maxim zaczyna opiekować się dziewczyną, a w dniu, w którym obie panie zamierzaja opuścić Monte Carlo, prosi ją o rękę. Młoda pani de Winter ma kłopoty z aklimatyzacją w nowym miejscu, wśród nowych ludzi, w nowej roli. Nie pomaga jej w tym zarządzająca domem niania pierwszej, tragicznie zmarłej, pani de Winter. Mąż nie dostrzega rozterek żony, wciąż walczy z upiorami przeszłości. Gdy dziewczynę ogarnia zniechęcenie i przekonanie, że ona nigdy nie dorówna Rebece, którą zachwycaja się wszyscy, pewnien splot okoliczności ukazuje jej zupełnie inne oblicze pierwszej pani de Winter. Ta wiedza wzmacnia ją ...