Jedzenie i spanie

Dziś na obiad omlet. Również na nasz ludzki obiad. Dobra jest marchewka. Ale tylko ta wyciągnięta z ludzkiej zupy, z solą i tłuszczem. Ta ugotowana specjalnie bez soli, na samej wodzie - nie jest dobra. Pyszny jest jogurt naturalny. On jest najpyszniejszy. Ser żółty i pleśniowy jest rarytasem. Z owoców Kocilka lubi banany (świeże i suszone). Jabłka podgryza jednym zębem, niechętnie raczej. Fasolę jasia nasz Kocik lubi. Lubi też kurczaka; aż tańczy z radości podczas jedzenia.

Po jedzeniu Kocilka wytacza się z kuchni. Idzie powoli, majestatycznie, usiłując zachować równowagę zaburzona przez powiększony brzuch. Siada na środku pokoju, pucuje się i pomrukując z zadowolenia zmierza w stronę swojego wysciałanego materacykiem dziecięcym kartonika. Ma tam teletubisia podarowanego przez dziecko koleżanki (ludzkiej, nie kociej, koleżanki), smycz od kluczy i mały błękitny ręcznik, do którego lubi się przytulać.

P.S. Instrukcja jedzenia biszkopta: trzeba zwinąć się w kuleczkę, zamknąć oczy ze szczęścia i wówczas można zachłannie smakować cała sobą ciastko.

poniedziałek, 11 września 2006

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę Danuty Noszczyńskiej - SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) * * * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Czytaj dalej »

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Czytaj dalej »

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?

Czytaj dalej »

Prowincjonalna nauczycielka

Szukaj na tym blogu