Przejdź do głównej zawartości

Zapach motyli według Tatiany Bohunow.



Książka opowiada o współczesnym Kopciuszku. Nie ma wróżki, księcia i karocy, jest samoświadomość, która pozwala bohaterce przepoczwarzyć się z zaniedbanej kujonki w zadbaną, modnie ubraną młodą kobietę. Przemiana odbywa się w małym domku na leśnej polanie, w odciętym od świata miejscu magicznym, a przyglądają się tej przemianie jedynie dwie myszy – Katarzyna i Heathcliff. Dziewczyna zmienia się wizualnie i jednocześnie dokonuje zmiany mentalnej. Odkrywa, że to czego ją uczono, to jak wtłoczono ją w oczekiwania innych wobec niej, odebrało jej szczęście, stłamsiło i uczyniło nijaką.

Fragment za wydawcą:

Kiedy już zostałam bardzo, ale to bardzo wyedukowana, przyszedł czas na wybór pracodawcy. Tyle się przez te wszystkie lata nasłuchałam o tych swoich kompetencjach, predyspozycjach, tyle mądrych osób podpisało się w moim indeksie... nie miałam wątpliwości – świat mnie potrzebował! Pytanie tylko – kto dostąpi tego zaszczytu? Kupiłam gazetę ze specjalnym dodatkiem. Miałam wybrać przysłowiowe ciężko zapracowane kołacze. Ja, magister ekonomii... z piątką u Sebczaka! Otworzyłam na stronie trzeciej:
“Szwaczki zatrudnię. Tel...”
“Murarzy, tynkarzy – praca w Warszawie.”
“Wielka Brytania - opieka nad osobami starszymi. Biegle angielski.”
“Au-pair w Irlandii. Brak opłat wpisowych”

Nie wierzyłam. Przerzuciłam na następną stronę, później następną i jeszcze dalej... Wybór poszerzył się o chałupnictwo i lukratywne posady przedstawicieli handlowych! Tylko tyle na wszystkich dwudziestu kartkach zadrukowanych wizją świetlanej przyszłości? Cóż, gdybym miała doświadczenie... Niestety. Cały mój kapitał stanowił dyplom, w nim piątki... a na czole – ślady po pryszczach. Jako młoda, ambitna mogłam jeszcze próbować swych sił... w agencji towarzyskiej. Od zaraz.

Chyba się załamałam. Te lamenty o bezrobociu młodych gniewnych były prawdą. Z tym swoim buntem byliśmy śmieszni. My – orły akademickie w zderzeniu z rzeczywistością spadaliśmy na ziemię. Po tych wszystkich latach, po tej całej harówie... złudzenie. Dla spragnionych kasy – zmywak w Londynie albo pampersy w Niemczech. Do wyboru do koloru: sałata we Włoszech, truskawki w Hiszpanii, au-pair na całym świecie. Tak miało być?

Komentarze

Brahdelt pisze…
Zaintrygował mnie ten fragment, jest świetnie napisany. Muszę poszukać tej książki. *^v^*
Anonimowy pisze…
Zakochałam się w tej książce, może dla tego, że w głównej bohaterce zobaczyłam samą siebie. Piękna, mądra powieść. Polecam wszystkim :)
Anonimowy pisze…
Ja ostatnio przeczytałam książkę "Zapach motyli według Tatiany Bohunow". Po jej przeczytaniu jeszcze bardziej się utwierdziłam w przekonaniu, że książki polskich pisarzy (może nie wszystkie, ale te co czytałam, a było ich dużo) są do DUPY!!! Książka nudna jak flaki z olejem i w dodatku o niczym. Serdecznie nie polecam. :D

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

30 dni z książkami (1)

( źródło zdjęcia ) Tak oto przetłumaczyłam na własny użytek wyzwanie znalezione na facebooku . Nie wiem, czy owe trzydzieści dni należy traktować literalnie, jako miesiąc (i skutkiem czego powinnam pisać w ramach tego wyzwania od wczoraj), czy mogę sobie pozwolić na pewną dowolność i zacząć od dziś. Myślę jednak, że trzymanie się czegokolwiek poza listą książek na każdy dzień jest w tym wypadku nieobowiązkowe. Dzień 1 - ulubiona książka Pytania nie są łatwe i odpowiedź na nie stanowi dla mnie spore wyzwanie. Już pierwsze zmusza do prześwietlenia wszystkich życiowych wyborów książkowych i wyłonienia spośród tego, co kiedykolwiek czytałam książkę ulubioną. Analizując moje spotkania z książkami uświadomiłam sobie, że nie mam ulubionej powieści, książki popularnonaukowej, poezji, relacji podróżniczej, czy bajki dla dzieci. Jest wiele takich, które lubię; czasami tworzą serię, czasami są odrębnymi powieściami, ale wiąże je postać autora, którego cenię. Są też i takie, które poprawiają m...

Marzec nie mógł się zacząć niczym innym (wygrywajka)

Marzec na moim blogu zaczyna się książką o kobiecie. Silnej, odważnie stawiającej czoła przeciwnościom, o niebanalnej urodzie, nie mniej niebanalnym poczuciu humoru oraz interesującym życiu zawodowym. Mowa o Mma Ramotswe, bohaterce książek Alexandra McCalla Smitha. Czytający mnie od dłuższego czasu wiedzą, że bardzo lubię tego Autora (dałam temu wyraz także w gościnnej wizycie u Padmy , której serdecznie dziękuję za zaproszenie). Tak się jednak składało, że nigdy nie miałam własnego cyklu książek o pani detektyw z Botswany. Wyobraźcie sobie zatem moją radość, gdy dostrzegłam, że w jednej z sieciowych księgarni można kupić kolejne części za bardzo przyzwoitą cenę. Od razu zamówiłam egzemplarz z myślą o Was, gdyż zamierzam osoby jeszcze nie przekonane do twórczości Alexsandra McCalla Smitha zachęcać do sięgnięcia po jego powieści. Na zachętę link do filmu zrealizowanego na podstawie książki i kilka cytatów: Bóg był tutaj wcześniej od misjonarzy. Nazywaliśmy Go wtedy inaczej i...