Przejdź do głównej zawartości

Nowe miejsce

Wczoraj Sisunia odbyła kolejną podróż. Przyjechaliśmy do Rodziców. Nie Sisulowych, naszych. Rodzice mają psa, dziewczynkę o imieniu Ciri. Na szczęście mają też 3 pokoje. I tu tkwi sekret bezkolizyjnego przebywania psa i kota w jednym domu. Kolejny sekret tkwi w zachowaniu samych zwierząt - Ciri udaje, że nie zauważa Sisi, a Sisi nie zauważa Ciri.

Jedyny moment bliższego kontaktu nastąpił wczoraj. Ciri leżała w małym pokoiku, za zamkniętymi drzwiami, a Sisi spacerowała po mieszkaniu i w spacerowaniu zawędrowała pod drzwi pokoju Ciri. Zbliżyła się do drzwi..., a drzwi zaszczekały;) Ale Sisulek zmykał;)

Sisi tradycyjnie poszła ze mną do łazienki. Spacerowała po krawędzi umywalki (brawo dla Kocilkowego poczucia równowagi), przyglądała się lustru, a gdy tylko wyszłam z kabiny prysznicowej wskoczyła tam, by sprawdzić zapach używanego przeze mnie mydła.

Budkę Sisi, z racji małej powierzchni pokoju, ustawiliśmy na fotelu. I biedny Sisul podskakiwał chyba ze 3 razy, miaucząc z oburzeniem, zanim udało sie mu wskoczyć do budy. I spała tam grzecznie do rana. A rano usiadła na parapecie i oglądała nowy, dla siebie, świat. A potem próbowała złapać wahadło w zegarze na ścianie.


sobota, 11 listopada 2006

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?