Sisuleńkowe zakupy okraszone fotografiami

Udałam się dziś do sklepu. Brzmi tak dostojnie, bo "udawanie się do sklepu" polega na dzierżeniu w dłoni listy zakupów, długie wędrowaniu między półkami i pakowaniu wielu toreb do bagażnika.
Lista, jak lista... Tylko dwie pozycje na owej liście dotyczyły kota, więc dwie są interesujące.

Pozycja numer 1 - jedzenie dla kota.
Wybór raczej mizerny, ale i z tegoż mizernego wybrać się coś dało. Efekt wyboru taki, że mlaski znad kociej miski unosiły się kilka dobrych minut:)

Pozycja numer 2 - pilniczek do paznokci (nie, nie pomyliłam się - to dotyczy kota). Sisuleńka z podziwu godnym zapałem interesuje się pilniczkiem do paznokci. Dbać o paznokcie powinniśmy poza domem, bo w domu jest to nieco utrudnione. Sisi wspina się po piłującym paznokcie delikwencie i zabiera mu ową, kocim zdaniem, prześmieszną zabawkę. Zabiera, podrzuca, przesuwa po podłodze i... jednym, pełnym gracji, ruchem łapki wsuwa pod pralkę. A potem leży jak ten łoś, wpycha pod pralkę łapencje, miauka zajadle i zerka co chwila w stronę pokoju lub ku górze, by sprawdzić czy nadchodzi odsiecz. Gdy odsiecz za pomocą szpikulca należącego do przyrządów kuchennych i służącego do niewiadomoczego wyciągnie pilniczek, Sisi uśmiechnie się, zacznie zabawę od nowa... i za chwilę znów położy się przy pralce...

Zatem od dziś Sisi ma swój pilniczek do paznokci. Gdyby tylko nauczyła się go używać do opiłowywania swoich pazurków - byłoby świetnie.

wtorek, 28 listopada 2006

Komentarze:

Gość: Izolda, e1-134-u11.elartnet.pl
2006/11/28 21:36:49
Proszę zdjęcie Sisula z pilniczkiem. Bardzom zaintrygowana :)
mbmm
2006/11/28 21:41:54
Jak się uda zrobię:))) Sisul jest dość energiczny podczas zabawy z pilniczkiem, więc może być trudno;)
mbmm
2006/11/28 23:31:25
Z mnóstwa zdjęć udało mi się wybrać trzy nieco mniej ekspresyjne;))
Miłego oglądania:)
Gość: , dxe130.internetdsl.tpnet.pl
2006/11/29 12:49:14
sisulka piłująca paznokcie tego nikt chyba nie wymyślił:)))))) za chwilę pęknę ze śmiechu,na wszelki wypadek należy sprawdzić czy to co wydaje wam się kotem i mieszka u was od pół roku to napewno kot ? a może to jakaś zaczarowana księzniczka?:))))))))))))piłuj sisi piłuj****
Gość: sasza, cib96.neoplus.adsl.tpnet.pl
2008/04/13 20:49:06
Zdjęcia budzą nieco makabryczne skojarzenia :). Ale to chyba dobrze :).
mbmm
2008/04/13 22:02:04
Saszo,
jak to makabryczne? Witaj:)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Czytaj dalej »

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...

Czytaj dalej »

William P. Young. Chata.

Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...

Czytaj dalej »

Prowincjonalna nauczycielka

Szukaj na tym blogu