Przejdź do głównej zawartości

Spryciula



Kilka dni temu kupiłam Kocilce mysz. Czarną, z dobrze przytwierdzonym ogonkiem. Sisi bawiła sie myszą dwa dni, po czym mysz zaginęła. Obejrzałam wszystkie kąty. Zwizytowałam łazkienkę, wszelkie przestrzenie pod szafkami, pod łóżkiem i fotelami. Zajrzałam nawet między szczebelki kaloryfera. I nic... Diabeł ogonem nakrył. W ferworze poszukiwań podniosłam poduszki na fotelach. A pod poduszkami najspokojniej w świecie leżały moja smycz od telefonu i 4 podkładki korkowe pod szklanki (nad zniknięciem których zadumiałam sie tegoż samego dnia, tyle, że nieco wcześniej). Sisulka była dumna, że tak ładnie schowała różne skarby i jednocześnie niepocieszona, że jej doskonały schowek został odkryty.
Obecności myszy w domu nie stwierdzono (choć stwierdzono jeszcze jedno ewentualne miejsce ukrycia myszy - za książkami; jednak mysz nie jest warta wyjmowania wszystkich książek z półek).

wtorek, 14 listopada 2006


Komentarze:

daria_nowak
2006/11/15 19:21:51
Stwierdziłam obecność stada 8 myszy (różnokolorowych, w tym czerwonej) pod lodówką...:)
mbmm
2006/11/15 19:23:57
Dwa koty podnosiły lodówkę, jeden chował myszy?;)))
daria_nowak
2006/11/15 19:26:39
Babcia pomagała, tylko się nie przyznaje;))

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?