Przejdź do głównej zawartości

Pierwsze dni nowego roku

W sylwestrową noc zdumiała nas Gusia. Gdy już niebo zaczęły rozświetlać fajerwerki usiadła na parapecie i w milczeniu przyglądała się niecodziennym widokom. Sisi i Nusia nie poczuły się zainteresowane, może tylko nieco energiczniej ruszały uszami podczas drzemki.

Wieczorne wspólne usypianki trwają, choć czasami zmienia się konfiguracja. Dwa wieczory temu Sisi nie uciekła, gdy się obok niej położyłam, a odwróciwszy się na plecy poprosiła o głaskanie brzucha;) Nusia zazwyczaj układa się na mnie, ale są i takie wieczory, że do towarzystwa przychodzi jej Gusia.

Gusia ostatnio dokonała podziału pożywienia. Jak łatwo się domyślić na takie, które jej wysokość jada i na takie, które kole w ząbki. Ma za nic to, że w przypływie szału promocyjnego zakupiliśmy puszki felixa w dużej liczbie. Jeśli nie ma wśród nich puszki z galaretką ona jeść nie będzie. Ale będzie za to przychodzić do człowieka, patrzeć na niego oczkami i  - gdyby był niedomyślny - wspinać się temu człowiekowi po nodze.

Hitem zabawek w ostatnich dniach stała się gumka wekowa. Kociaste mają takich gumek dwie i radośnie się z nimi bawią. Nusia aportuje i gapiowatych ludzi, którzy nie zauważyli, że przyniosła zabawkę podgryza w łydki.

Choinka jeszcze stoi. Jakoś nie mamy serca jej rozebrać. Koty na jej tle tak ładnie się komponują.

Komentarze

Leonek pisze…
Gumki są najlepsze :)
Jak trafi nam się galaretka zaraz wam wyślemy :) Leon preferuje tylko sosiki ;)
kociokwik pisze…
Leonku,u nas sosik jadają Sisi i Nusia, ale patrzą - szczególnie Nusia - łakomie na miseczkę Gusi.

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?