Przejdź do głównej zawartości

30 dni z książkami (13)


 Dzień 13 - Najukochańsza książka z dzieciństwa

Nie lubię pytań o dzieciństwo, bo mam słabą pamięć i za każdym razem powinnam dzwonić do Mamy, by wysłuchać jej podpowiedzi. Tym razem postaram się sięgnąć do zakamarków własnej świadomości i wybrać coś, co do dziś tkwi mocno w mojej świadomości. Książka, o której myślę zrobiła na mnie piorunujące wrażenie. Historia o śmierci opowiedziana w sposób przyjazny dziecięcemu rozumienia świata jest we mnie do dziś i choć boję się sięgnąć po nią znów, w obawie, że ponowna lektura wygłuszy magię, pewnie kiedyś znów przeczytam:

Komentarze

Paula pisze…
Oooo też uwielbiam "Braci Lwie Serce"! Mam nawet identyczne wydanie na swojej półce:) I jeszcze "Ronja, córka zbójnika"... Ale też dawno już po nie nie sięgałam. Eh:D
patrycja pisze…
Piękna okładka i ze skruchą przyznaję, że nie czytałam. Muszę to nadrobić.
magdalenardo pisze…
Braci Lwie Serce nigdy nie czytałam :(
Książkozaur pisze…
Miałam identyczną :) Ale moja ulubiona to zdecydowanie "Dzieci z Bullerbyn".
Mila pisze…
Ileż ja łez wylałam nad tą książką w dzieciństwie!
Do dzisiaj pamiętam, jak szlochającą mnie nad przygodami braci zastał tata i za nic nie mógł ze mnie wydusić, dlaczego tak strasznie płaczę. ;-)
Piękna historia, Lindgren znakomitą pisarką była, umiała coś w dziecięcych sercach poruszyć - widzę to, bo jej książki czyta u mnie w domu następne pokolenie. ;-)
Przemek Opłocki pisze…
"Przygody Tomka" Alfreda Szklarskiego. Od niego wzięła się pasja podróżowania. Na początku w wyobraźni, później "na żywo":)
Monika Badowska pisze…
Paulo,
"Ronję..." też bardzo lubię:-)
Monika Badowska pisze…
Patrycjo,
koniecznie:-)
Monika Badowska pisze…
Magdaleno,
a zamierzasz?
Monika Badowska pisze…
Książkozaur,
ciekawe jak wiele ludzi na świecie do swoich ulubionych książek zalicza te napisane przez Astrid Lindgren:-)
Monika Badowska pisze…
Mila,
u nas też kolejne pokolenie słucha ( i lubi) książki Lindgren:-)
Monika Badowska pisze…
Przemku, och - Tomek to także wypieki na twarzy i marzenia o podróżach:-)

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...

William P. Young. Chata.

Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu  Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...