Zygmunt Miłoszewski. Bezcenny.

Wydane przez

Wydawnictwo W.A.B.

Twórczość Zygmunta Miłoszewskiego bardzo lubię, a szczególnie mocno wspominam "Domofon". Lubię Szackiego, polubiłam także bohaterów najnowszej powieści Miłoszewskiego. Niestety, podczas czytania okazało się jak wielki wpływ ma na mnie forma w jakiej czytam. Czemu o tym piszę? Nie mogąc się doczekać papierowej książki sięgnęłam po jej elektroniczną wersję, z którą zapoznawałam się na monitorze komputera. I to było straszne... Zdarzyło mi się przerwać lekturę w fascynującym momencie, bo oczy odmawiały posłuszeństwa, albo bolały plecy, bo niewogoda spowodowana czytaniem z komputera przebijała wszelką przyjemność płynącą z zapoznawania się z książką. Ale dość o tym - obiecuję sobie solennie, że nie będę czytała e-książek.

Temat skradzionych z Polski podczas wojny dzieł sztuki powraca co jakiś czas w literaturze pięknej. Pokolenia urodzone w latach 60 i 70 doskonale pamiętają Pana Samochodzika, który ratował grabione skarby. I chyba przede wszystkim do czytelników wychowanych na Nienackim Zygmunt Miłoszewski kieruje swoją powieść.

Bohaterów jest czworo: agent specjalny u progu emerytury, kobieta, która o skradzionych zabytkach wie wszystko i dzięki której wiele z nich wróciło do Polski, człowiek, który mniej lub bardziej legalnie zajmuje się sprzedażą i kupnem różnych dzieł sztuki oraz złodziejka specjalizująca się w impresjonistach. Dość dziwnie dobrani przez władze wyruszają, by odzyskać jeden ze szczególnie cennych obrazów. Ich droga wiedzie przez Stany Zjednoczone, Skandynawię, Ukrainę, czy Chorwację do Zakopanego.

Wątek malarstwa zagrabionego z ziem polskich Autor udanie łączy z innymi legendami (lub nie) na temat skarbów jakie Niemcy wywozili z Polski. Umiejętnie prowadzi swoich bohaterów przez meandry historii pozwalając im snuć teorie związane np. z Bursztynową Komnatą. A poza tym - nie zapominając wszak o tym, że Zofia Lorentz i Karol Boznański w przeszłości stanowili parę - pozwalał rozkwitać emocjom, uczuciom, przywiązaniom, które wystawia na próbę.

Zygmunt Miłoszewski napisał kolejną książkę, z którą nie dość, że przyjemnie spędza się czas to i takż, która sprawia, że czas mija niepostrzeżenie. Gdybym tylko wykazała się cierpliwością i poczekała na książkę w wersji drukowanej miałabym o wiele większą frajdę. A tak... Cóż - przeczytam książkę raz jeszcze:-)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Czytaj dalej »

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...

Czytaj dalej »

William P. Young. Chata.

Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...

Czytaj dalej »

Prowincjonalna nauczycielka

Szukaj na tym blogu