Przejdź do głównej zawartości

Śląsk czyta

Przez całą środę 18 czerwca znane osoby czytać będą książki w chorzowskiej księgarni Św. Jacka przy ul. Wolności 16. Wśród czytających znajdą się m.in.: Grażyna Widera – dyrektor ZSO nr 1 w Chorzowie, - Piort Kubica - prezes Międzynarodowych Targów K atowickich, Bernard Krawczyk – aktor Teatru Śląskiego, s. Archangela ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek w Chorzowie, Edyta Słapik – dyrektor wydawnictwa Credo, Iwona Parzocha – nauczycielka w Gimnazjum nr 4 w Jaworznie, ks. Antoni Owczarek – wikariusz Parafii Św. Barbary w Chorzowie oraz Marcela Widera i Agnieszka Bogdańska – organizatorki Śląskich Targów Książki.

W tym samym dniu o godz. 10 w Górnośląskim Parku Etnograficznym w Chorzowie Anna Wilman i Hubert Kifner z wydawnictwa Pascal poprowadzą prelekcję i warsztaty pt. „Jak powstaje przewodnik turystyczny”. W warsztatach uczestniczyć będą uczniowie klasy 2 ze szkoły Podstawowej nr 15 w Katowicach, a przewodnikiem po zabytkach skansenu będzie Grzegorz Nawrat.

Wieczorem od godz. 19 dorośli miłośnicy literatury obcować z nią będą w piwnicy Klubu Negresco w Katowicach na spotkaniu pt. „Kameralny wieczór z dobrą książką”, gdzie fragmenty prozy czytać będzie aktorka Jolanta Strzelecka.

Kolejna akcja wspólnego czytania zaplanowana jest 16 lipca. Spotkania z książką pod hasłem „Śląsk czyta” poprzedzają Śląskie Targi Książki i organizowane są przez: Międzynarodowe Targi Katowickie, wydawnictwo Credo i księgarnie Matras.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Magdalena Okraska, Nie ma i nie będzie

Z dużym zainteresowaniem sięgnęłam po tę książkę, bo zanim do mnie dotarła przez sieć przetoczyła się dyskusja zwolenników i przeciwników tego, jak Magdalena Okraska o miastach opuszczonych przez dające zatrudnienie przedsiębiorstwach pisze. A jakie jest moje zdanie? Ta historia to wiele pięćdziesiątek wódki, udek kurczaka, cudzych kołder w cudzych domach (nigdy nie śpię w hotelach, śpię u bohaterów), długich rozmów i krótkich puent. To kilometry pokonane busikami, albumy rodzinne, lokalne biblioteki i lokalne mordownie. Pojechałam do nich i powiedziałam "Opowiedz mi". Tak kończy się jeden z tekstów wprowadzających do rozdziałów poświęconych poszczególnym miastom. Wraz z autorką odwiedzamy Wałbrzych, Włocławek, Będzin, Szczytno i kilka innych miejscowości, których przeszły rozwój osadzony był na istniejącym, prężnie działającym i rozwijającym się przedsiębiorstwie, a które wraz z jego likwidacją podupadły. Magdalena Okraska rozmawia zatem z mieszkańcami i tymi, którzy już owe...

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...