Micky Spillane. Ja jestem sądem.

Wydane przez
Wydawnictwo EMG

Dotychczas nie znałam Micky’ego Spillane ani jego zdecydowanie męskiego detektywa Mike’go Hammera. A poznanie obydwu panów, przyznam szczerze, jest dużą przyjemnością.

Autor jest legendarnym twórcą czarnych kryminałów. Bohater to prywatny detektyw, obcesowy, twardy i oschły, a jednocześnie czuły na wdzięki kobiet. Literatura jaka tworzy Spillane (hardboiled) bliska jest Raymondowi Chandlerowi, więc miłośnicy Phillipa Marlowe powinni polubić Hammera.

Mike Hammer zostaje powiadomiony o śmierci swojego przyjaciela. Ktoś postrzelił go w brzuch i patrzył na jego cierpienia. Detektyw obiecuje, że pomści śmierć Jacka Williamsa, mężczyzny, który ratując go stracił rękę.

Powieść przenosi nas w lata 60 ubiegłego wieku. Inne niż współczesne auta, muzyka, inne zainteresowania i sposoby spędzania czasu. To tworzy specyficzny i nostalgiczny klimat. Choć powieść jest przecież kryminałem, gdzie morderca strzela z czterdziestki piątki, w domach publicznych zwyrodnialcy zaspokajają najbardziej obrzydliwe żądze (teraz Spillane nie mógłby tak napisać; poprawność polityczna nie pozwoliłaby na to). Są piękne kobiety owładnięte pragnieniem mężczyzny, jest mężczyzna, który pragnie kobiet, ale nim ulegnie ich wdziękom wykona swoje zadanie. Język Hammera jest szorstki, tak jak on sam, a dym z papierosów wciąż unoszący się nad bohaterami nadaje dodatkowej barwy wymowie powieści.

Dzięki „Ja jestem sądem” przeniosłam się na jeden wieczór w zupełnie nieznaną mi dotychczas rzeczywistość. I był to bardzo dobry wieczór.