Aldous Huxley. Nowy wspaniały świat.

Wydane przez

Wydawnictwo Literackie

Huxley czytany po raz wtóry, i to nie w moich latach nastoletnich, jawił mi się jeszcze aktualniejszym niż podczas lektury przed laty. Sięgając do książki już czytanej, t a k i e j książki, oczekiwałam głębokich wrażeń i materiału do refleksji. Nie zawiodłam się, bo nie sposób zawieść się na napisanym w 1932 roku i wciąż zachowującym świeżość utworze.

Warunkowanie raczkujących dzieci na wstręt (czy wręcz przerażenie) towarzyszący zetknięciu się z przyrodą i literaturą ma źródło w ekonomicznym myśleniu - zarówno spędzając czas na łonie przyrody, jak i podczas lektury użytkownicy nie stosują żadnego, skomplikowanego i kosztownego, sprzętu. Zatem należy warunkować ludzi, by chcieli grać w gry wymagające tegoż drogiego sprzętu.

Warunkowanie tanatyczne oducza uczuć, żegnania kogoś umierającego i nabierania przy tym świadomości o własnej śmiertelności, ciele nie nieśmiertelnym, targanym chorobami i ułomnościami.

Hasło "Każdy należy do każdego" oznaczające w praktyce "nikt nie należy do nikogo" podważa zasadność tworzenia związków, tworzy czymś wyuzdanym rodzinę genetyczną i usankcjonowuje promiskuityzm.

"Dużo łat, nędzny świat. (...) Uwielbiam nowe ubranka, uwielbiam...", czyli chwała konsumpcjonizmowi!

"Lepsza mikstura niż awantura (...) Jeden sześcienny centymetr i znika ponury sentyment". Ciekawe kiedy wyprodukowano prozac...

"To co teraz powiem może brzmieć niewiarygodnie (...) większość faktów z przeszłości brzmi niewiarygodnie. (..) dziecięce gry erotyczne uważano za nienormalne (ryk śmiechu); nie tylko za nienormalne - wręcz za niemoralne (nie może być!)". Pewne, aktualnie działające, stowarzyszenia postulują wyrażenie przyzwolenia na seks dziecięcy, także ten z dorosłymi...

W "Nowym wspaniałym świecie" znalazłam takie powiązania ze współczesnością. Zachęcam Was do lektury i podzielenia się swoimi wrażeniami.

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Czytaj dalej »

30 dni z książkami (1)

( źródło zdjęcia ) Tak oto przetłumaczyłam na własny użytek wyzwanie znalezione na facebooku . Nie wiem, czy owe trzydzieści dni należy traktować literalnie, jako miesiąc (i skutkiem czego powinnam pisać w ramach tego wyzwania od wczoraj), czy mogę sobie pozwolić na pewną dowolność i zacząć od dziś. Myślę jednak, że trzymanie się czegokolwiek poza listą książek na każdy dzień jest w tym wypadku nieobowiązkowe. Dzień 1 - ulubiona książka Pytania nie są łatwe i odpowiedź na nie stanowi dla mnie spore wyzwanie. Już pierwsze zmusza do prześwietlenia wszystkich życiowych wyborów książkowych i wyłonienia spośród tego, co kiedykolwiek czytałam książkę ulubioną. Analizując moje spotkania z książkami uświadomiłam sobie, że nie mam ulubionej powieści, książki popularnonaukowej, poezji, relacji podróżniczej, czy bajki dla dzieci. Jest wiele takich, które lubię; czasami tworzą serię, czasami są odrębnymi powieściami, ale wiąże je postać autora, którego cenię. Są też i takie, które poprawiają m...

Czytaj dalej »

Marzec nie mógł się zacząć niczym innym (wygrywajka)

Marzec na moim blogu zaczyna się książką o kobiecie. Silnej, odważnie stawiającej czoła przeciwnościom, o niebanalnej urodzie, nie mniej niebanalnym poczuciu humoru oraz interesującym życiu zawodowym. Mowa o Mma Ramotswe, bohaterce książek Alexandra McCalla Smitha. Czytający mnie od dłuższego czasu wiedzą, że bardzo lubię tego Autora (dałam temu wyraz także w gościnnej wizycie u Padmy , której serdecznie dziękuję za zaproszenie). Tak się jednak składało, że nigdy nie miałam własnego cyklu książek o pani detektyw z Botswany. Wyobraźcie sobie zatem moją radość, gdy dostrzegłam, że w jednej z sieciowych księgarni można kupić kolejne części za bardzo przyzwoitą cenę. Od razu zamówiłam egzemplarz z myślą o Was, gdyż zamierzam osoby jeszcze nie przekonane do twórczości Alexsandra McCalla Smitha zachęcać do sięgnięcia po jego powieści. Na zachętę link do filmu zrealizowanego na podstawie książki i kilka cytatów: Bóg był tutaj wcześniej od misjonarzy. Nazywaliśmy Go wtedy inaczej i...

Czytaj dalej »

Prowincjonalna nauczycielka

Szukaj na tym blogu