Przejdź do głównej zawartości

Wiem, że to może być nudne...

ale nie mogę się oprzeć:-)



Komentarze

Eithne pisze…
Śpiące koty nigdy nie są nudne! (przynajmniej dla mnie - właścicielki jednego kocura w wieku lat czterech).
Pozdrawiam!
hersylia810 pisze…
Patrzenia na koty nigdy dość, a na koty śpiące na sobie tym bardziej
amyszka pisze…
Takie widoki też kochamy :)
Ola pisze…
.... na zakładkę ???? cudne :)))
Anonimowy pisze…
Często wchodzę na Pani stronę w poszukiwaniu nowych recenzji o książkach i za każdym razem odwiedzam prześliczne kocięta. Każdy wpis jest ciekawy a zdjęcia rewelacyjne. Ostatnio rzadziej pojawiają się nowe wpisy - jestem rozczarowana. Posiadam przygarniętego psa rasy 'Europejczyk'
ewko77 pisze…
Jakie nudne?!
I ta błoga cisza, kiedy sierściuchy śpią... Pozdrawiam!
rzeka pisze…
Szczęśliwych Świąt dla całej kociokwikowej gromadki! :-)
kociokwik pisze…
Eithne,
pozdrawiamy:-)

Hersylio,
oj tak:-)

Amyszko,
i wtulacie się w ciepłe brzuchy?

Ola,
one śpią w najróżniejszych konfiguracjach:-)

Koty są mniej zmienne niż książki, stąd pewnie mniej o nich informacji. Pozdrawiam Panią, a Pani psa drapię za uszami:-)

Ewko,
:-D

Rzeko,
dziękujemy:-) My będziemy życzyć jutro:-)

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?