Przejdź do głównej zawartości

Kamyczek szczęścia

Sisi wczoraj, podczas jednego z wielu spacerów, znalazła na korytarzu kamyczek. Kamyczek był rozmiarów nikczemnych, mało widoczny i w kolorze posadzki, ale radość jaką Sisi umiała z niego wydłubać miała rozmiary zgoła wielopiętrowego domu (ciut, ciut nie Pałac Kultury i Nauki). Sisuleńka po odkryciu kamyczka wzięła go między dwie łapki, przesunęła, podrzuciła nieco sama przy tym podskakująć i tańcząc jakoś dziwacznie, po czym pacnęła kamyczek wprawiając go w ruch i podążyła radośnie za nim, przesuwającym się. Wsunęła go pod wycieraczkę pani sąsiadki, wyciągnęła spod tejże wycieraczki, znów podrzuciła i znów pobiegła. Gdy się do niej zbliżyłam wyraziła zgodę na przyłączenie do zabawy. Z końca korytarza popchnęłam kamyczek w stronę przeciwległego końca. Och, cóż za radość... Należało szybciutko wstać, pobiec i spróbować zlokalizować kamyczek, a potem złapać go, nieco z nim pojechać, by w efekcie unieruchomić i poczekać na mnie. Awansowałam do roli rzucacza kamyczka. Kamyczek powędrował w drugą stronę. Został dopadnięty, odbity od ściany, Sisi wykonała fikołka, złapała kamyczek i poczekała aż do nich dojdę. I tak kilka razy: ja rzucam, a ona galopuje, tańczy, podskakuje i promieniuje szczęściem. Niestety - nasz korytarz z jednej strony kończy się klatką schodową, której się nie używa, gdyż jest awaryjna. Między ową klatką a naszym korytarzem są drzwi. Mają szparę przy podłodze. Szczęśliwy kamyczek wylądował na owej, awaryjnej klatce.
Przysiosę dziś Sisuleńce kamyczek z podwórka:)

środa, 12 marca 2008

Komentarze:

olianka
2008/03/12 12:06:58
Biedna Kicia, koniecznie trzeba sprawić jej nowy kamyczek. A może dwie koty będą się razem bawić?
roman_j
2008/03/12 16:27:08
Jak to już napisałem przez pomyłkę w innym blogu ;) moja kocica zabawia się tak piłeczką. Małą i bardzo leciutką. Czasem jej w tej zabawie towarzyszę, ale równie dobrze bawi się sama. :)
mbmm
2008/03/12 16:49:41
Olianko,
jeszcze nie jestesmy na etapie takiej kociej poufałości;)
Romanie,
Sisi preferuje zespołową grę w piłkę;)
hersylia810
2008/03/12 18:59:20
Bo najfajniejsze są takie właśnie zabawki, nie kupione w sklepie, ale znalezione sobie przez kota samodzielnie. Moja Hesia nawięcej radości ma np. z papierka po cukierku, który sama sobie ściągnie ze stołu.
mbmm
2008/03/12 21:05:54
Dziś każda z kotek dostała jedno ziarenko suchej karmy do zabawy na korytarzu. Ale było szaleństwo;)
zwergdani1
2008/03/12 21:46:30
moje dwa szalenstwa tez uwielbiaja wszelkie znalezne zabawki, Maya namietnie znosi z tarasu listki i patyki i moze z nimi wariowac do upadlego. Bomel ma radoche podrzucajac na pol zywa myszke czy ozgrozo! zlapanego ptaka.....a kamyczki od dzis obowiazkowo w kieszeni musza byc hahaha
mosame
2008/03/12 23:53:14
Zabawa jedzeniem? Cóż to za metody wychowawcze? :P Rozpuszczasz ko-córki, Mbmm :)))
mbmm
2008/03/13 08:13:17
Mosame,
pomyślałam, że gdyby któraś z nich miała fantazję nieść w pyszczku zabawkę to wolę, żeby łapiąc ja energicznie połkneły karme niż kamyczki;)
zwergdani1,
zaraz się okaże, że mamy koty psiopodobne - biegają za tym, co im rzucić;)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

30 dni z książkami (1)

( źródło zdjęcia ) Tak oto przetłumaczyłam na własny użytek wyzwanie znalezione na facebooku . Nie wiem, czy owe trzydzieści dni należy traktować literalnie, jako miesiąc (i skutkiem czego powinnam pisać w ramach tego wyzwania od wczoraj), czy mogę sobie pozwolić na pewną dowolność i zacząć od dziś. Myślę jednak, że trzymanie się czegokolwiek poza listą książek na każdy dzień jest w tym wypadku nieobowiązkowe. Dzień 1 - ulubiona książka Pytania nie są łatwe i odpowiedź na nie stanowi dla mnie spore wyzwanie. Już pierwsze zmusza do prześwietlenia wszystkich życiowych wyborów książkowych i wyłonienia spośród tego, co kiedykolwiek czytałam książkę ulubioną. Analizując moje spotkania z książkami uświadomiłam sobie, że nie mam ulubionej powieści, książki popularnonaukowej, poezji, relacji podróżniczej, czy bajki dla dzieci. Jest wiele takich, które lubię; czasami tworzą serię, czasami są odrębnymi powieściami, ale wiąże je postać autora, którego cenię. Są też i takie, które poprawiają m...