Przejdź do głównej zawartości

Koszykowy misz-masz







Gusia zaczęła chętnie bywać w Sisulowym koszyku. Sisi raz się zgadza na to bywanie, raz nie. A gdy się nie zgadza, Gusi pozostaje spanie na fotelu. Oczywiście, do drugiego koszyka nie wejdzie. Podjęła wczoraj dwie próby położenia się razem z Sisi, obydwie skazane na niepowodzenie z powodu niechęci Sisi do dzielenia się ciasnawą przestrzenią do spania. Gusia położyła się zatem przed koszykiem i spała tam tak mocno, że nie zauważyła Sisulki wychodzącej z tegoż.
Potem Gusia odkryła, że miło jest zasnąć w szafie pomiędzy torbami, szalikami, płaszczami. Sisi czym prędzej do niej przybiegła.

Wieczorem poczuły się na tyle pewnie i energicznie, że przystąpiły do uprawiania biegów. Mama tylko śmiała się z wędrującego pod naporem kocich łapek dywanu.

Na wieczór Sisi została zaproszona do spędzenia nocy w Gusiowym koszyczku (nie protestowała), a Gusia widząc wolny koszyk Sisulki wbiegła do niego czym prędzej i wyszła niedawno, na odgłos napełnianej miski.

Teraz znów prezentują dynamizm. Korzystają z dwóch pokoi i dość długiego korytarza. Za oknem deszcz i 8 st. ciepła. Niech biegają po domu, bo na działkę raczej nie pójdziemy
.

Komentarze

mosame pisze…
Co jest takiego w tym sisulkowym koszyku?
Rozbroiła mnie pierwsza fotka ;)
kociokwik pisze…
Mosame,
nie pojmuję w czym atrakcyjniejszy jest koszyk Sisi od koszyka Gusi. Może Gusiowy jeszcze za bardzo pachnie nowością?
sweepstake lotto pisze…
The nice thing with this blog is, its very awsome when it comes to there topic.
What a great moment of reading blogs.
Well, all I can say is. Im hungry.

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?