Przejdź do głównej zawartości

Kot wodny













Jedno z nas zapomniało dokręcić kran. Słyszeliśmy dobiegające z domu delikatne, dziwne dźwięki, ale dom z kotami nie wydobywający dziwnych dźwięków jest chyba nie bardzo możliwy, więc niespecjalnie szliśmy szukać źródeł. Gdy czas jakiś później weszłam do łazienki sprawa się wyjaśniła. Gusia próbowała łapać wodę wylatującą cienką stróżką z kranu. Zaprotestowała oburzona, gdy kran zakręciłam, a ją próbowałam wytrzeć (miała mokre łapki, głowę, boki i ogon). Cały wieczór spędziła w łazience czekając na ponowne odkręcenie kranu. No, to odkręciłam i zrobiłam kilka fotek.

Wydaje mi się, że z drugim kotem jest podobnie jak z drugim dzieckiem. Znasz już nawyki, przyzwyczajenia i ulubione rzeczy tego pierwszego i jakoś tak wydaje ci się, że z drugim będzie podobnie. A tu – figa z makiem… Zaskakuje cię co krok;)

czwartek, 24 kwietnia 2008

Komentarze:

hersylia810
2008/04/24 11:22:38
Lubię jak kotki oddzielają czwarty palec tylnej łapki, żeby się zabezpieczyć przed ześlizgnięciem z niepewnego gruntu :-)
henio75
2008/04/24 11:29:56
Mój pił wodę z kranu. Zimna. Lekko gazowana.
Kto by się interesował miską. To poniżej godności jego kociej osobowości. Syf poza tym nieświeży. No, w ostateczności...
Siadał hrabia na zlewie w kuchni i czekał na odkręcenie.
I tylko różowy języczek było widać. Szyja wyciągnięta, uszy po sobie, cztery łapy i ogon powyżej lustra wody. Kto by dopuścił do zamoczenia futra. Brr.
Oczywiście trzeba było też zakręcić wodę jak się kot zaczynał przelewać...
mbmm
2008/04/24 11:30:04
Pociesznie to wygląda, ale ważne że skutek przynosi oczekiwany:)
mbmm
2008/04/24 11:42:51
Henio,
nasze mają dzbanek, który z założenia służy do podlewania kwiatów;)
millena4
2008/04/24 19:02:30
Czy kotki są kąpane ?
Moja sunia {krótkowłosa } była czasami kąpana, ale nie lubiła kąpieli, ledwie włączyłam prysznic, a ona już przebierała łapkami, pływała na sucho. Nawet jak myłam jej ubłocone łapki to "pływała".
Gość: zuza, 77.223.195.65
2008/04/24 19:53:18
A moje kocię białe lubi w umywalce spać.W dodatku z włączoną od góry lampką-mowimy na to solarium.Więc ten komentarz to 2 w 1.
mbmm
2008/04/24 21:44:27
Zuzo,
ja chyba zacznę układać jakiś ręcznik w umywalce albo i wannie;) Gusia dziś kontemplowała wodę wylewaną z pralki do wanny; przez całe pranie siedziała na toalecie;)
Millena,
kotki zazwyczaj myją się same. Z tego co pisała Daria, wiem, że koty długowłose trzeba myć. Inne chyba tylko wówczas, gdy czymś się ubrudzą.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Daphne Du Maurier. Rebeka

Gdybym była damą w kapeluszu pijącą z przyjaciółką herbatę na tarasie w letnie popołudnie powiedziałabym o ksiażce: "Jakie to angielskie...". Młoda dziewczyna, podróżująca ze starszą, zgryźliwą, ciekawską kobietą dociera do Monte Carlo, gdzie poznaje zamożnego Maxima de Wintera, właściciela uroczej posiadłości Manderley, owdowiałego przed niespełna rokiem. Gdy starsza pani choruje, Maxim zaczyna opiekować się dziewczyną, a w dniu, w którym obie panie zamierzaja opuścić Monte Carlo, prosi ją o rękę. Młoda pani de Winter ma kłopoty z aklimatyzacją w nowym miejscu, wśród nowych ludzi, w nowej roli. Nie pomaga jej w tym zarządzająca domem niania pierwszej, tragicznie zmarłej, pani de Winter. Mąż nie dostrzega rozterek żony, wciąż walczy z upiorami przeszłości. Gdy dziewczynę ogarnia zniechęcenie i przekonanie, że ona nigdy nie dorówna Rebece, którą zachwycaja się wszyscy, pewnien splot okoliczności ukazuje jej zupełnie inne oblicze pierwszej pani de Winter. Ta wiedza wzmacnia ją ...