Przejdź do głównej zawartości

Moje terytorium

Obraz
Autor:














Koty, po tym jak już się najadły i wybiegały, postanowiły iść spać. Miejsce wybrały starannie - zdecydowały się spocząć w swoich pięknych wiklinowych budach. Lulu weszła do swojej budy. Sisi zatęskniwszy do dawnych dni, kiedy to spały razem w jednej budzie, uroczo splątane ogonami i łapkami, próbowała wejść do Lulusiowej budy. Zaczęła dyplomatycznie od wylizywania Lulusiowego łepka. Potem czekała na rewanż. Gdy ten nie nastapił, weszła do budy, by tam spróbować się ułożyć. Lulu nie wykazywała chęci podzielenia się budą. A Sisi nic nie rozumiała:
Efekt ostateczny był taki: Lulu oburzona natręctwem Sisi wyszła ze swojej budy zostawiając ją Sisuleńce i poszła spać do budy Sisi. Sisi spała w budzie Lulu.

niedziela, 04 marca 2007


Komentarze:

daria_nowak
2007/03/04 18:37:30
Maleństwo już nie jest takim maleństwem i musi się do tego przyzwyczaić:)
Gość: , dxe130.internetdsl.tpnet.pl
2007/03/04 22:04:40
niestety przysłowie "wolnoć Tomku w swoim domku"nijak nie ma się do tego ,że lu lu musiała opuścić swoją budę,biedna:(ale ta sisi waleczna:)a właściciele lodówki mówili ,że jest pełna grejfrutów a tam tylko kot:)
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Autor:
Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...
7 komentarzy
Czytaj dalej »

Wygrywajka

Autor:
Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)
70 komentarzy
Czytaj dalej »

Daphne Du Maurier. Rebeka

Autor:
Gdybym była damą w kapeluszu pijącą z przyjaciółką herbatę na tarasie w letnie popołudnie powiedziałabym o ksiażce: "Jakie to angielskie...". Młoda dziewczyna, podróżująca ze starszą, zgryźliwą, ciekawską kobietą dociera do Monte Carlo, gdzie poznaje zamożnego Maxima de Wintera, właściciela uroczej posiadłości Manderley, owdowiałego przed niespełna rokiem. Gdy starsza pani choruje, Maxim zaczyna opiekować się dziewczyną, a w dniu, w którym obie panie zamierzaja opuścić Monte Carlo, prosi ją o rękę. Młoda pani de Winter ma kłopoty z aklimatyzacją w nowym miejscu, wśród nowych ludzi, w nowej roli. Nie pomaga jej w tym zarządzająca domem niania pierwszej, tragicznie zmarłej, pani de Winter. Mąż nie dostrzega rozterek żony, wciąż walczy z upiorami przeszłości. Gdy dziewczynę ogarnia zniechęcenie i przekonanie, że ona nigdy nie dorówna Rebece, którą zachwycaja się wszyscy, pewnien splot okoliczności ukazuje jej zupełnie inne oblicze pierwszej pani de Winter. Ta wiedza wzmacnia ją ...
12 komentarzy
Czytaj dalej »