Przejdź do głównej zawartości

Panie & Panowie! Ladies & Gentlemen!



















Z prawdziwą przyjemnością przedstawiam Państwu nową osobę w naszej rodzinie. Dołączyła do rodziny wczoraj, po wizycie mojej i Z. w schronisku dla zwierząt. Koteczka, prawdopodobnie roczna, trafiła do schroniska w dzień Wigilii 2007 roku, oddana przez właścicieli. Wilgusia, dotychczas jedynaczka, przeżyła ogromny stres.

Na razie trwa proces oswajania się kocich osób ze sobą. Sisi nieco prycha, Wili burczy, ale gdy Z. zaczął jeść parówki obydwie, zgodnie, domagały się kawałka dla siebie. Ponoć okres akceptacji trwa około 2 tygodni - zatem wszystko przed nami.

Zastanawiam się nad formą imienia nowej koteczki. Wilgusia jest zbyt długie, by używać na codzień. Od wczoraj mówimy do niej Wili, ale brzmi to jakoś tak, że kojarzy mi się z Willym Brandtem, a to chyba nie jest dobre skojarzenie;) Może Gusia? Jak sądzicie?

niedziela, 24 lutego 2008

Komentarze:

Gość: , staticline706.toya.net.pl
2008/02/24 15:16:21
Jestem przejęta i cieszę się razem z Wami! Proszę o częste komunikaty, jak przebiega zapoznawanie się koteczek. A w sprawie imienia myślę... i może Bibi (B., jak Boże narodzenie), Mimi (M., jak Mikołaj) albo Lili (L., jak lulajże...:-), co by się poczuła siostrzyczką Sisi? Podwójne głaski dla kocich dziewczyn.
hersylia810
2008/02/24 15:17:35
To byłam ja, H. Z tego pośpiechu się nie zalogowałam :-)
olianka
2008/02/24 15:19:32
Piękna! A wiecie, że imię Wigilia istnieje? Jest ono jak znalazł dla nowej lokatorki!
mbmm
2008/02/24 15:29:06
Hersylio,
będą częste komunikaty:))) Lili też braliśmy pod uwagę:)
Olianko,
ale jak zawołać czule? Wigilio? Wigiliusiu? Zmierzamy do uproszczenia:)
olianka
2008/02/24 15:52:40
Wiga :)
damalek
2008/02/24 16:42:58
Powiedziałabym Łinia albo Gunia :)
nougatina1
2008/02/24 18:11:13
Ależ Ci zazdroszczę! Też od jakiegoś czasu marzy mi się kot ze schroniska. Ale ponieważ pracujemy bardzo długo w ciągu tygodnia, musimy poczekać do urlopu, żeby posiedzieć z kotami na czas adaptacji. Pisz, proszę, jak Wam się udaje wspólne życie.
mbmm
2008/02/24 18:50:48
Olianko, Damalku,
chyba zostanie Gusia:)
Nougatino,
oczywiście - będę pisać:)
siwa
2008/02/24 19:19:02
Siśka i Wiśka ;)
mosame
2008/02/24 20:52:04
Gratuluję nowej ślicznej koteczki :))))))))))
Ciekawa jestem jak się będą dogadywały, bo sama zastanawiałam się kiedyś nad dokoceniem. Może warto sprawę jeszcze raz przemyśleć?
mbmm
2008/02/24 21:54:55
Siwa,
;)
Mosame,
będę zdawała relację, a Ty rozważaj dokocenie:)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

William P. Young. Chata.

Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu  Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...