Przejdź do głównej zawartości

Chrypka

Obraz
Autor:
Sisi jakoś 2-3 dni temu straciła głos. Zamiast miauczeć, chrypiła, a nawoływanie do zabawy można było usłyszeć tylko przy bardzo natężonym słuchu.

Wczoraj zabraliśmy ją do pana doktora, który po opisaniu przez nas objawów nie zmierzył jej temperatury, nie obejrzał gardła, tylko dał w zastrzyku betamox.

Mam bardzo mieszane uczucia...
Etykiety:

Komentarze

abigail pisze…
Nie martw się... Może dla P. Doktora to było tak oczywiste, że nie musiał kotki dodatkowo badać? Ale zawsze możesz skonsultować..., chociaż zastrzyk już podany...
czwartek, marca 04, 2010
kociokwik pisze…
Abaigail,
jutro mamy iść na drugą dawkę antybiotyku. Może trafimy na drugiego doktora.
czwartek, marca 04, 2010
Anonimowy pisze…
Ciekawa jestem co dalej. Uważam, ze weterynarz powinien zmierzyć gorączkę. Robi to zawsze jak idę do niego i mówię o niepokojących mnie objawach...Napisz jutro co z Sisi po jutrzejszej wizycie...Moja Kitkę leczy tylko ten sam weterynarz i to jest dobre. A tak poza tym wszystko mają w komputerze w razie zamiany
( zastępstwa) drugiego weterynarza.
Pozdrawiam Ciebie serdecznie i życzę powrotu do zdrowia Twojej Sisi
Alicja T.
czwartek, marca 04, 2010
milena pisze…
Sisi zapewne też ma mieszane uczucia i wet też , więc zastrzyk był na wszelki wypadek...zdrówka :)
piątek, marca 05, 2010
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Autor:
Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...
7 komentarzy
Czytaj dalej »

Wygrywajka

Autor:
Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)
70 komentarzy
Czytaj dalej »

Daphne Du Maurier. Rebeka

Autor:
Gdybym była damą w kapeluszu pijącą z przyjaciółką herbatę na tarasie w letnie popołudnie powiedziałabym o ksiażce: "Jakie to angielskie...". Młoda dziewczyna, podróżująca ze starszą, zgryźliwą, ciekawską kobietą dociera do Monte Carlo, gdzie poznaje zamożnego Maxima de Wintera, właściciela uroczej posiadłości Manderley, owdowiałego przed niespełna rokiem. Gdy starsza pani choruje, Maxim zaczyna opiekować się dziewczyną, a w dniu, w którym obie panie zamierzaja opuścić Monte Carlo, prosi ją o rękę. Młoda pani de Winter ma kłopoty z aklimatyzacją w nowym miejscu, wśród nowych ludzi, w nowej roli. Nie pomaga jej w tym zarządzająca domem niania pierwszej, tragicznie zmarłej, pani de Winter. Mąż nie dostrzega rozterek żony, wciąż walczy z upiorami przeszłości. Gdy dziewczynę ogarnia zniechęcenie i przekonanie, że ona nigdy nie dorówna Rebece, którą zachwycaja się wszyscy, pewnien splot okoliczności ukazuje jej zupełnie inne oblicze pierwszej pani de Winter. Ta wiedza wzmacnia ją ...
12 komentarzy
Czytaj dalej »