Przejdź do głównej zawartości

Magdalena Sendor. Noś swoje dziecko. Dlaczego, jak i w czym? O chustach i nosidłach miękkich.



Wydane przez

Wydawnictwo Harmonia

Magdalena Sendor jest ekomamą, która uczy inne mamy jak nosić dzieci w chustach i nosidłach miękkich. Jest certyfikowanym doradcą i prowadzi w całej Polsce spotkania pomagające rodzicom w zrozumieniu idei chustowania dzieci. Książka „Noś swoje dziecko” jest odpowiedzią na największe wątpliwości i wyjaśnieniem tego, co może zastanawiać spodziewających się dziecka lub rodziców, którzy szukają najlepszej metody na bliskość ze swoim dzieckiem.

W książce znajdziemy porady, poparte konkretnymi przykładami, dotyczące tego jak nosić dziecko, która pozycja jest dla dziecka bezpieczna i wygodna, która stymuluje jego rozwój. Co istotne – autorka odsyła czytających na konsultacje do lekarzy i fizjoterapeutów, choć jednocześnie sugeruje, że większość z rodziców odczuwa instynktownie w jaki sposób nosić swoje dziecko.

Magdalena Sendor podkreśla rolę bycia noszonym i bycia noszącym. Opisuje specyficzne więzi jakie podczas noszenia dziecka rodząc się miedzy rodzicami i potomstwem.

Podoba mi się również to, że znajdziemy w książce krótki rys historyczny i dokładną systematyzację chust i nosideł miękkich. Autorka umieściła tu także opis form rodzicielstwa towarzyszącego, czyli informacje o masażu niemowląt, bobomiganiu, wychowaniu bezpieluchowym i wychowaniu bez przemocy.

*   *   *

O opinię o książce poprosiłam jedyną znaną mi chustomamę – mamę Helenki, a moją siostrę.  Opinia jest jak najbardziej pozytywna – książka jest rzetelna, oparta na praktyce i własnych doświadczeniach autorki. Miałam okazję nosić Helenkę w chuście kółkowej – to naprawdę wygodne i bliskie. A przecież o to chodzi, prawda?

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?