Przejdź do głównej zawartości

Steven Winn. Como, wróć!

Wydane przez
Wydawnictwo Galaktyka

Ze skruchą, ale bodajże większym jeszcze zdziwieniem, przyznaję się do tego, że nie doczytałam tej książki do końca.

Córka Autora od pierwszych niemalże chwil życia marzyła o psie. Psie maskotki zajmowały coraz większą część jej pokoju, to z nimi i pragnieniem o żywym, a nie pluszowym zwierzęciu, zasypiała. Rodzice sprzeciwiali się, aż wreszcie ulegli temu, co uznali za nieuchronne - wyrazili zgodę na zaadoptowanie psa. Przekonali córkę, by pies pochodził ze schroniska i rozpoczęli poszukiwania. Poszukiwania, podczas których odwiedzili niezliczoną liczbę schronisk, fundacji, towarzystw prozwierzęcych, i które trwały kilkanaście tygodni. I tu zwątpiłam w ideę tej książki.

Znaleźli psa, który przerażał swoją żywiołowością Autora, ale spodobał się jego córce. Zaadoptowali go i obydwoje rodzice rozpoczęli odliczanie 30 dni, po upływie których nie mogę już oddać Como do schroniska, z nadzieją na to, iż pies zrazi do siebie swoją młodą panią.

Przeczytałam 100 stron i uznałam, że nie bawi mnie humor Autora, nie przekonuje opisywana chęć przygarnięcia psa. Szkoda mi czasu na dalsze poznawanie tej historii, choć przyznaję, że może dla kogoś innego może okazać się ona ciekawa.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?