Arno Geiger. U nas wszystko dobrze.

Wydane przez

Wydawnictwo Muza

Niedawno, tak jak bohater książki, porządkowałam dom moich dziadków. Gromadzone od lat ich młodości przedmioty codzienne, guziki, nożyczki, talerze, zapasowe krany i inne przydasie. Śledziłam w tych przedmiotach historię rodziny i, pośrednio wprawdzie, historię Polski (ot, choćby zapasowe krany wymuszone czasami, w których się nie kupowało, a zdobywało).

Philipp Erlach w odziedziczonym po dziadkach starym domu na przedmieściach Wiednia robi czystkę. Pracując tęskni za chwilą, kiedy ów dom ujrzy pusty, przewiewny, kiedy uda mu się z tkanki Domu wyplenić istnienie starszego pokolenia.

W powieści przedstawiono Almę i Richarda, późniejszych dziadków Philippa, w chwili, gdy Niemcy dokonali przyłączenia do Rzeszy Austrii, rodziców Philippa w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych i samego Philippa - jego niechęć do zgłębiania tajemnic rodzinnych, przyglądania się przeszłości.

Porządkując rzeczy dziadków ułożyłam olbrzymi stos z ich świadectw, odznaczeń, dyplomów, zdjęć. Dołożyłam do niego listy pisane przez dziadka ze Szwajcarii w roku 1980, pięćdziesięcioletnie już dziś gazety z wykrojami, kartki na żywność, kupon totolotka sprzed czterdziestu lat z najwyższą wygraną jaką trafił kiedykolwiek dziadek, itp. To wszystko włożyłam do oddzielnego pudła i traktuję jak swój kawałek historii. I może dlatego nie umiem zrozumieć Philippa Erlacha?

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Czytaj dalej »

Spacer po Sudetach, czyli kilka słów podsumowania.

Wyruszyłam ze Świeradowa Zdroju i z każdym krokiem oddalającym mnie od centrum i hałasu dobiegającego z okolicznych budów czułam się coraz lepiej. Cisza i pustka to zdecydowanie przestrzeń mi sprzyjająca. Oczy mi ciągnęło do błyszczących kamieni pod nogami, a całą sobą dostrajalam się do otaczającego mnie lasu. Im głębiej w Izery, tym więcej rowerzystów, ale urok Hali Izerskiej i obserwacja ludzi zajadających się popisowym daniem Chatki Górzystów nastrajały mnie bardzo pozytywnie. Gdy przy Stacji Turystycznej Orle okazało się, że będę spała w starym drewnianym domu, sama w wieloosobowym pokoju, uśmiechnęłam się szeroko. Obejrzałam wystawę, zjadłam niezbyt ciepłą acz smaczną zupę i zakończyłam długi dzień. Dzień kolejny okazał się być jeszcze dłuższy. W Jakuszycach o moje dobre nastawienie zadbała kawa w hotelowej restauracji i piękna droga przez las tuż za Jakuszycami. Karkonoski Park Narodowy rozpoczął się kaskada wodną, przy której można przycupnąć, by kupić bilet. Chwilę...

Czytaj dalej »

William P. Young. Chata.

Wydane przez Wydawnictwo Nowa Proza Od godziny krążę po domu zastanawiając się jakimi słowami przedstawić Wam "Chatę" tak, by nie uderzyć w nadmierny sentymentalizm i by - z drugiej strony - nie skrzywdzić powieści chłodnym, beznamiętnym opisem. Mackenzie Allen Phillips ma troje cudownych dzieci i niemniej cudowną żonę. Umiarkowanie wierzy w Boga, nienawidzi swojego ojca, jest lubiany i ma przyjaciół. Ostatni weekend wakacji postanawia spędzić z dziećmi nad jeziorem Wallowa. W dniu powrotu do domu dwoje starszych zdecydowało się popływać kajakiem i przewróciło się. Mackenzie wskoczył do wody, by ratować dzieci, podczas gdy mała Missy została przy biwakowym stole kolorując książeczkę. Gdy mężczyzna z dziećmi wyszedł z wody, Missy nie było. Poszukiwania, w które włączyła się policja i wszyscy biwakujący, dały straszny rezultat - dziewczynka padła ofiarą seryjnego zabójcy. W życiu Mackenziego zapanował Wielki Smutek. A list, który dostał, tylko go rozwścieczył. List ...

Czytaj dalej »

Prowincjonalna nauczycielka

Szukaj na tym blogu