Przejdź do głównej zawartości

Chorowanie, Nike i Bluszcz

Przed weekendem byłam chora. Weekend spędziłam w gronie rodzinnym. Ze spotkania rodzinnego przywiozłam wirus, więc znów jestem chora.

Dla porządku odnotowuję uhonorowanie Olgi Tokarczuk nagrodą Nike. Z wręczania najbardziej podobała mi się Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego:)

Niewiele udało mi się przez te parę dni przeczytać, ale przeczytałam "Bluszcz". Świetne teksty, przyjazna grafika, ciekawie poukładane. Pierwszy numer odebrałam bardzo pozytywnie i mam nadzieję, że kolejne będą równie ciekawe.

Komentarze

Brahdelt pisze…
Walczę ze sobą, żeby nie skończyć Bluszcza w dwa dni, tylko dawkować sobie tę przyjemność. *^v^*
Monika Badowska pisze…
Ja byłam zachłanna i przeczytałam go w dwie godziny ( z wyłączeniem Wołoszańskiego, bo mi nie podszedł).A teraz żałuję...
Anonimowy pisze…
ja też nabyłam "Bluszcz", jedno jestem na wcześniejszym, niż Ty etapie;)
Monika Badowska pisze…
Chiaro,
jakoś nie rozumiem co napisałaś?:/
Anna pisze…
A co to "Bluszcz"?
Monika Badowska pisze…
Anno,
to nowe - stare czasopismo dla kobiet. Zupełnie inne niż Twój Styl czy Zwierciadło. Inne z znaczeniu lepsze:)
http://www.bluszcz.com.pl/
Sesolello pisze…
Ja tez nie wytrzymałam i kupiłam dziś :) Będę się zaraz delektować :)
Monika Badowska pisze…
Czekam na Twoje wrażenia:)

Popularne posty z tego bloga

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Urodziny "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki"

ImageChef.com Flower Text Dziś mijają trzy lata od dnia, w którym zamieściłam tu swój pierwszy wpis. Trzy lata, które wiele mnie nauczyły, otworzyły mi wiele ścieżek, pozwoliły upewnić się, że jest mnóstwo podobnych do mnie czytających szaleńców. "Z lektur prowincjonalnej nauczycielki" rozwija się dzięki Wam - tym, którzy odwiedzacie mnie bez słowa i tym, którzy dyskutujecie ze mną o przeczytanych książkach. Dzięki tym wszystkim, którzy mi zaufali. Rozwija się też dla Was. Piszę, bo przyjemność sprawia mi dzielenie się z Wami wrażeniami po lekturze, czytam, bo bez książek nie umiem żyć. Dziękuję Wam za codzienną obecność. Za nominację do Papierowego Ekranu, za link do mojego bloga na Waszych stronach, za wszystkie słowa jakie kierujecie do mnie w komentarzach, czy e-mailach. Poświętujecie ze mną?