że mamy najpiękniejsze koty:)
Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...
Komentarze
Ps. Na kocią miss wybieram dziś Gusię, ale niech to zostanie między nami ;-)
Gusia wygląda przecudnie. A Sisi tak matkobosko;) Nusia z czystym pyszczkiem, ślepkami to cud, ale się udało.
Hesia pomogła Ci coś na plecy?
Wspólne zdjęcia Sisi i Nusi to klejnociki :)
Matkobosko, a nawet matkoświętocudowno, jak wziąć pod uwagę oczka Nusi.
:)
Milleno,
to może i Ty się zakocisz?
Hersylio,
trzymaj się zdrowo:)